little pearls

Pýramídarnir og Heita Augað

2011-04-02T09:00:00.000Z

Í fyrradag var farið í voða tíbíska ferð að pýramídunum.
Ég fór aftur með Maha og vinum hennar og það tók nú sinn tíma að komast bara á svæðið.
Þegar við sáum pýramídana fyrst þá fannst mér þeir ekkert voða spes, sennilega af því að mér leið eins og þetta væru bara einhver eyðimerkurfjöll. Svo þegar ég kom nær og fór að hugsa um að þetta væru nú manngerð eyðimerkurfjöll þá færðist yfir mig aðdáunartilfinning. Og sú tilfinning að líða eins og litlum maur.
Þegar við vorum enn í bílnum komu fullt af gaurum og voru að reyna að selja okkur ferðir að pýramídunum á hestvagni og á kameldýrum og þeir voru mjög ágengir og þar sem ég sat aftur í og skildi ekki neitt leið mér eins og þeir væru geðveikt reiðir og var komin með áhyggjur. Leið frekar óþægilega. En neinei þeir voru bara að prútta.
Endaði á því að við fengum tvær hestakerrur og fórum þrjú í aðra og Ola og Hagar í hina.
Þegar við komum að hliðinu inn á svæðið þurftum við að fara úr vögnunum og labba í gegnum eitthvað hlið.
Ég skil ekki alveg tilganginn með hliðinu en þar var allavega verið að tjékka á skilríkjum og athuga hvort fólk væri egypskt eða ekki. Samt var þetta ekki pleisið þar sem maður borgaði.

Ég á náttúrulega engin egypsk skilríki eða nein skjöl sem sanna það að ég sé hálf egypsk.
Einhver almennilegur lögreglumaður sagði mér bara að þegja við hliðið þar sem maður borgaði svo það kæmist ekki í ljós að ég væri ekki egypsk.

Meðan Mango fór að kaupa miðana stóðum við stelpurnar kannski aðeins of nálægt hliðinu til að vera að tala ensku. Málið er að það er ódýrara fyrir Egypta að fara á svona staði en túrista (af því að túristar eru væntanlega allir loaded with moneyhhh - einmitt) og þó að 70 LE (livre egyptienne) er ekki mikið fyrir mig þannig séð þá er náttúrulega mun skemmtilegra að borga 2 LE (40 krónur...).

Svo förum við að hliðinu og þar eru tveir gæjar. Fyrri gæinn tekur miðana og ætlar að hleypa okkur inn. Gæinn við hliðiná honum er e-ð "blabla og bendir á mig."

Þá hafði hann semsagt heyrt okkur tala ensku og ætlaði ekkert að hleypa mér inn með ég-er-Egypti-miða.

Og þá fóru krakkarnir e-ð að þrasa við þá - geri ráð fyrir að þau hafi verið að segja að ég og Maha værum frænkur og ég væri Egypsk en talaði ekki Egypsku. Og þá vildu þeir fá egypsk skilríki sem ég átti náttúrulega ekki og það endaði á því að ég var orðin rosalega pirruð og sagði

"ana misraya, ana ismik ee Miriam Ahmed Awad"

("ég er egypsk, ég heiti Miriam Ahmed Awad" - er semsagt eins kerfi hérna og á Íslandi, nema það er ekkert "dóttir" eða "son" maður heitir bara nafni föður síns og svo ættarnafninu. Margir sem halda að Petra sé eitthvað svoleiðis hjá mér.)

og fyrri gæinn sem ætlaði að hleypa okkur inn spurði mig hvort ég talaði arabísku og ég sagði "ekki mikið" - á arabísku og hann bara, já endilega, farið inn.

Og hinn gæinn voða súr.

Allavega svo fórum við í hestvagnana okkar aftur og guidinn okkar reyndi að tala á ensku svo ég myndi skilja um hvað hann væri að tala. Það var voða þægilegt en enskan hans var ekkert sú besta.

Gott móment þegar hann var að tala um eitthvað skip.

Guide: "Then they take the sheep to here with the rock for pyramid."

Ég: "Sheep?"

Guide: "You know sheep?"

Ég: "öhh... yes." - Hvaða kindur er maðurinn að tala um..?

Guide: "Look, sheep there."

Ég: "Ahhhh.. ship. Ship, not sheep."

Guide: "Yes. Sheep."

Brosir tannlausu brosi.

Allavega það var rosalega gaman.

Tókum fullt af myndum og svo reyndu gæjarnir náttúrulega að hafa af mér pening þegar krakkarnir heyrðu ekki til. Sem ég gerði ekki. Var reyndar alveg brjáluð þegar gæinn sem var með kameldýrið stoppaði og sagði "You can pay me now" og ég bara I dont have any money it is in my bag.

Taskan var semsagt í hestakerrunni og neinei þá hrópar hann bara á guide-inn að ná í töskuna mína og hann e-ð tekur fyrst töskuna hennar Maha og er e-ð "is this your bag?"

Og ég bara brjáluð að hann ætti ekki að snerta töskurnar okkar og krakkarnir taka eftir þessu og eru alveg frekar pirruð líka.

Ég endaði á því að borga engum tips, ég íhugaði að borga guideinum okkar tips þangað til hann fór að biðja mig um pening líka þegar krakkarnir heyrðu ekki til.

Þegar hann var búinn að keyra okkur að hliðinu þar sem bíllinn var eftir ferðina reyndi hann að fá frá mér pening en ekki séns að ég hefði áhuga á að gefa manninum nokkuð þar sem hann keyrði með okkur í gegnum einhvern ruslahaug sem lyktaði ógeðslega og ég fékk fáránlega mikinn asma bara á því að keyra þar í gegn.

Allavega á leiðinni heim leið mér frekar illa, var ógeðslega heitt, sveitt og þreytt.

Sofnaði á leiðinni og komst loks heim í sturtu og fór í skemmtilegt matarboð.

Í gær fór ég svo með Yasmine og Pýramída-hópnum til Ain El Shokna sem er flói við Rauðahafið, aðeins um tveggja klukkutíma akstur frá Cairo. Þ.e.a.s. þegar fólk keyrir eins og brjálæðingar.

Var ekki sú rólegasta í bílnum allavega.

Þar komst ég á ströndina og fékk góðan mat eftir á, allavega mat sem bragðaðist miiiiiiklu betur en hann leit út fyrir að vera.

Mér fannst æðislega gaman enda ekki komist á strönd í margar aldir en Mango og Maha gerðu ekkert annað liggur við en að afsaka fyrir hvað við hefðum lagt seint af stað og þ.a.l. ekki getað eytt eins miklum tíma í sólinni.

Mér var nett sama, ég komst í sjóinn og ég tanaði grimmt.

Og ég sá höfrunga!

Ljúfa líf.

Nú skelli ég mér til Alexandríu um helgina og verð tölvulaus.

---

I'm sorry about not having time for translating this to English. I will do it when I get back from Alex. Have to go to the trainstation.

Goodbye!

Apinn Loza og Khan el Khalili by night

2011-03-30T10:08:00.003Z

Jæja, nú er víst kominn tími á blogg. Held ég hafi þetta dagaskipt. English below!

Sunnudagur 27.mars
Var voðalega rólegur og góður, veðrið var frábært. Heimsóttum gamla frænku sem býr rétt hjá Korba, sem er verslunarsvæði. Korba Korba! finnst þetta svo fyndið nafn.
Til að byrja með var ég bara ein með þeim tveim og það var ekkert voðalega mikið stuð að sitja bara og hlusta á arabísku svo ég fór út á svalir með iPodinn minn - voru btw risastórar miðað við margt sem ég hef séð hérna - horfði á fólkið á götunni fyrir neðan og tanaði í sólinni.
Það var hriiiikalega ljúft. Mér finnst ég samt ekkert hafa tanað eitthvað. Held samt að það hljóti að vera, ég tek ekkert eftir því. Ekki mitt að dæma kannski. En svo komu tvær frænkur sem ég gat talað við og það var mjög gaman enda báðar mjög næs, og önnur meira segja nafna mín.

Allavega eftir heimsóknina fórum við á smá rölt.
Nú er kall með kerru að labba fram og til baka og söngla "bikyat bikyat" - sem þýðir rusl.
Ef fólk er með eitthvað eins og dollur eða eitthvað sem það vill losna við þá fer það með það til hans. Hann tekur samt ekki allt rusl sko, það er á svona rusla"stöð". Voða skemmtilegt.

Mánudagur
Mánudagurinn var voðalega skemmtilegur. Ég ætlaði að biðja Maha um að koma með mér að versla en þegar Yasmine hringdi í hana þá var hún búin að ákveða að fara í dýragarðinn með vinum sínum. Svo mér var bara boðið að fara með. Sem ég þáði.
Það var alveg ææðislega gaman. Veðrið var gott og ég var eiginlega of vel klædd því ég bjóst semi við því að það væri aðeins meira kul í vindinum.
Sem það var ekki.
En það var rosalega gaman að hanga með egypskum krökkum á mínum aldri. Í bílnum hlustuðum við á bæði arabíska og venjulega popp tónlist - auk þess sem ég fékk að lauma nokkrum íslenskum slögurum að. Eins og... Gordjöss og Par Avion. Ég hefði líklegast verið frumlegri í lagavali hefði ég verið með ipodinn en ekki símann.
Dýragarðurinn í Cairo gæti verið einhver fallegasti dýragarður í heimi. Byggingarnar og stíllinn er svo glæsilegur og gamaldags og það er fullt af sjaldgæfum trjám og plöntum þarna. Eeeen eins og margt annað í Cairo er hann í þvílíkri niðurníðslu og þeir sem vinna þarna treysta rosalega mikið á tips.
Þarna er líka leyfilegt - amk núna - að gera ýmislegt sem ekki má í öðrum dýragörðum.

Eins og að borga gæja fyrir að fá að halda á ljónsunga. Eða leika við simpansa.
Sem er náttúrulega æææði! Simpansinn var sérstaklega hress. Hún hét Loza og var voðalega flippuð.
Fannst gaman að fikta í töskunni minni og kleip meira segja í brjóstið mitt, sem uppskar mikinn hlátur.
Var voða áhugavert að vera svona nálægt simpansa, þau eru svo rosalega lík okkur!
Við fengum til dæmis að kitla hana og hún hló og hló og hló - var reyndar með mjög krípí hlátur og það fríkaði mig pínu út haha.
Ljónsunginn sem ég hélt á var ekki eins hress. Hann var bara e-ð "jájá haltu á mér, taktu mynd, má ég fara bleh"
Voða chillaður á því. Loza er greinilega orðin professional í þessum myndatökum.
Svo var annar simpansi í búri þarna sem var voðalega pirrandi. Hann greip í töskuna mína þegar ég labbaði framhjá og reyndi að slá af mér gleraugun. Dýragarðsvörðurinn bjargaði mér samt frá honum strax en þegar við vorum að fara voru Hagar og Ola e-ð að gretta sig á hann og þá henti hann gulrótum í okkur haha.
Voða stuð!
En dýrin mættu svosem alveg vera hressari og dýragarðurinn í betra ásigkomulagi. Sem er einmitt það sem flestir hérna vona að fari að gerast um leið og landið fer að verða komið í gott horf aftur.
Sem tekur að sjálfsögðu tíma.
Lögreglumönnum fjölgar btw dag frá degi - sem mér finnst æði - og nú er búið að breyta útgöngubanninu.
Það er aðeins frá 2 eftir miðnætti til klukkan 5 að morgni.
Allir voða hressir með það.
Nema kannski pabbi minn sem virðist ekki geta sleppt því að hafa áhyggjur af mér, hvar svosem í heiminum ég er.

Eftir dýragarðinn vorum við heillengi í umferð. Þá sá ég í fyrsta sinn umferðaljós í Cairo en þau eru bara með blikkandi gulu ljósi í miðjunni. Gera svosem ekki mikið gagn og ég held að enginn myndi fara eftir þeim hvort sem er. Voða traustvekjandi!
Í Cairo má líka troða eins mörgum og komast í bílinn og keyra. Það skiptir ekki máli og maður er ekki sektaður fyrir það. Mjög áhugavert.
Á meðan við sátum í umferðinni og keyrðum rosalega hægt þá kom einhver með þá snilldar hugmynd að spila spil.
Og ég bara.. jújú why not.
Nema bara hvað að bílstjórinn, Ola, var líka með.
That's how you roll in Egypt I guess.
Ég vann, mjög skemmtilegt að minnast á það, og þ.a.l. mátti ég skipa þeim sem tapaði að gera eitthvað.
Ég var nú ekki alveg viss hvað ég ætti að gera svo það endaði á að hún stakk hausnum út um gluggann og hrópaði eitthvað svona "áfram Egypt við vinnum þennan leik" dæmi - sem er voða famous en meikaði ekkert sense því það var enginn leikur í gangi.

Allavega, gleymdi að minnast á það að þegar við komum að bílnum hennar Ola eftir dýragarðinn þá var stór lögreglubíll búinn að klessa á hann. Yndislega frábært. Og litli sæti bleiki bíllinn hennar klesstur upp við eina af alltof háu gangstéttunum í Cairo og svona 10 lögreglumenn að reyna að lyfta honum því bíllinn og stóri löggubíllinn voru e-n veginn búnir að krækjast saman.
Það tókst fyrir rest og bíllinn beyglaðist alveg soldið en það virðist vera frekar eðlilegt hér í Cairo því svona korteri seinna var Ola orðin voðalega hress aftur.
Var líka ekki tekin nein skýrsla, enda hef ég tekið eftir því að flest allir bílar hérna eru frekar rispaðir.

Eftir þetta skelltum við Maha okkur í magadanstíma, sem var skrautlegt, hún var meira segja næstum jafn slæm og ég - síðan mætti Yasmine á svæðið og hún er náttúrulega alveg semi pro í þessu því hún æfði magadans í mörg ár.
Þá leið mér enn meira kjánalega. En hún kenndi mér svo einhver spor svo þetta verður vonandi bara allt í lagi hjá mér þegar ég kem heim.
Svo fórum við og fengum okkur take away í bílnum. Yasmine varð reyndar eftir og tók smá meiri leikfimi en hitti okkur svo.
Eftir að hafa étið fáránlega gott kebab og kofta (ó guð....mmmm..) þá fórum við til Khan el Khalili.
Það var rosalega skemmtileg upplifun.
Khan el khalili er rosalega gamall hluti af Cairo, rosalega mikil fátækt þar líka en mjög fallegt.
Við settumst niður og fengum okkur te og sheishu og horfðum á stjörnurnar. Ljúfa líf!

Í gær fórum við og heimsóttum frænku mína sem býr á 22.hæð í blokk við bakka Nílar.
Útsýnið þar er fáránlegt.
Algjörlega fáránlegt!
Ég var alveg dolfallin.
Maturinn hjá henni var líka rosalega góður. Svo bauð bróðir hennar mér vinnu, sem er virkilega áhugavert og ég ætla alveg að íhuga að taka, þarf ekkert að gera það strax, gæti þessvegna komið hingað í haust og farið að vinna í nokkra mánuði.
Í gærkvöldi fórum við Yasmine út á kaffihús og spjölluðum, það var voðalega ljúft.

Allavega. Þetta er það sem hefur á daga mína drifið.
Á morgun verða það mögulega pýramídarnir og svo á föstudag er það Ayn a Shokna - The Hot Eye.
Sem er strönd við Rauðahafið!!
Gífurlega spennandi!

Anyway.

English version
On sunday I went with dad to visit my aunt Nagwa and we also met two of my cousins there. It was nice but before the cousins came I was quite bored since daddy and Nagwa were talking in arabic and I of course couldn't understand anything.
So I just went out to the nice, big balcony and listened to my ipod and watched the life in the street below. It was very nice.
On Monday I went with Maha's friends to the zoo. The Cairo Zoo could be one of the greatest zoo's in the world but unfortunately, like many other things, it is in bad condition.
So it's dirty and some of the houses dont have roofs anymore.
I hope this will change because it would be a nice attraction for tourists.
In the zoo I held a baby lion and played with a chimp. It was so fun!
The kids were great, so funny and I tought them to swear in icelandic. They also tought me some bad arabic words, I dont remember them all.
After the zoo I had a very funny belly dance class - I just did something and probably looked like an idiot. But hey, I had fun!

Then we went to Khan el Khalili and had tea and sheisha and watched the stars.
It was wonderful.
Khan el Khalili is beautiful in the evening. Saw some buildings that were built in 1700 something - they were amazing. Everything there is amazing. I cant wait to visit Khan el Khalili in daylight so I can take some better pictures of it.

Yesterday we visited aunt Bossaina who lives on the 22nd floor of a building on the banks of the Nile. The view was amazing!
The food was also very good. They were all very friendly and nice and my uncle Mahmood offered me a job if I ever want to stay in Egypt.
I might even think about it!

Anyway, now I'm going to study arabic with Azza!
Cheers!

Í Egypt dansa allir magadans..

2011-03-26T19:05:00.001Z

English below.

Í gær fór ég í partý með Yasmine. Þetta var samt meira svona facebook-skipulagður hittingur með fullt af fólki sem ekkert endilega þekkti hvort annað.
Það er svona félag sem hún er í sem heitir DTM (Discover The Moment) og þau gera allskonar hluti og fara í ferðir og svona.

Þetta partý var staðsett í mjög nýjum hluta Cairo og til þess að komast inn á svæðið þarf maður að fara í gegnum hlið. Getur semsagt ekki hver sem er verið að flakka inn á svæðið enda margar fallegar villur þarna og þetta á að vera frekar fancy.
Partýið var semsagt í villu. Hún var nú ekkert það mest fancy í heimi en ég held bara að hús hérna séu almennt ekki fancy á sama hátt og okkur finnst hús fancy.
En það var alveg fullt af fallegum hlutum þarna sem ég kunni að meta og líka fancy hlutum eins og svaka stór flatskjár og leikjatölva og you name it.

Allavega, partýið var skeeemmtileg upplifun. Héldu náttúrulega allir að ég talaði arabísku svo ég var pínu vandræðaleg. Sérstaklega þegar ein gellan spurði mig hvort ég og Yasmine værum skyldar og ég svaraði að ég væri frá Íslandi. Vel gert.

Þetta lið var allt svona einhleypt lið þannig að það var mjög gaman að fylgjast með egypsku hössli, reyndi náttúrulega enginn við mig útaf ég kunni ekki að tala arabísku.
Og ég var miklu yngri en allir þarna.
En já, svo var hljómsveit að spila svona gamaldags arabíska tónlist, svona eins og við myndum kalla þjóðsöngva eða eitthvað.
Það var rooosa gaman að fylgjast með því, trommur, flauta og lítill gítar og svo voru allir að syngja með og dilla sér og stundum datt fólk í magadansgírinn!
Tók alveg helling af myndböndum!

Svo náði Yasmine að plata mig í að reyna að dansa smá magadans og ég er víst ekki eins hræðileg og ég hélt ég væri haha!

Við komum ekki heim fyrr en seint í gærkvöldi, en ekki svo seint útaf það er útgöngubann hérna. Mér finnst það samt ekkert slæmt at the moment þar sem ég vakna alltaf geðveikt snemma - af e-m óútskýranlegum ástæðum - og verð þar af leiðandi þreyttari á kvöldin, en ég vil ekki vera dónaleg og að reka á eftir fólki. Svo var gæinn sem Yasmine er skotin í þarna líka svo ég vildi ekki vera að trufla hösslið.

Ég fylgdist mikið með fólkinu hérna, var gaman að sjá fólk sem var bara að skemmta sér - er yfirleitt bara e-ð að hanga með ættingjum, þetta var smá öðruvísi.
Það virðist ekki neinn pæla í því hvort konur séu með slæður eða ekki, allavega ekki í þessu partýi. Þeir virtust pæla í konunum hvort sem þær væru með slæður eða ekki - náttúrulega einhverjir örugglega sem kjósa annað hvort.
Tók líka eftir því að næstum allar gellurnar þarna voru ótrúlega fallegar. Kannski ekki e-r hot megabeibs en þær voru allar rosalega andlitsfríðar.

Ein gellan var með slæðu og í svona þunnu bómullardæmi innan undir kjólnum sínum þannig að það sást mjög lítið í bera húð á henni en svo var hún bara eitthvað að dansa mjög mjög æsandi magadans fyrir framan trommugaurinn - greinilega svona að dilla sér til hans - og þá er ég að tala um e-ð svona semi booty shaking dæmi og mjög kynþokkafullar hreyfingar.
Ég varð pínu confused.
Og starði.

En í heildina á litið var þetta partý frekar skemmtileg upplifun, sérstaklega fyrir mig. Líka fyrir þau víst þar sem það er greinilega ekkert algengt að fólk bjalli í hljómsveit til að spila tónlist.
Þetta endaði svo á mjög þjóðernislegum nótum þar sem þjóðsöngurinn var spilaður af youtube og ég gat meira segja sungið smá með. Sko mig!

Allavega svo keyrðum við heim og áfram dundu á mér spurningar um Ísland sem höfðu verið algengar allt kvöldið. Fólki fannst mjög áhugavert að Íslendingar hafi fylgst með byltingunni í Egypt eins og þetta er kallað hér - ekki mótmæli, heldur bylting - og að Íslendingar beri virðingu fyrir Egyptum fyrir að hafa gert þetta friðsamlega, held að allur heimurinn geri það anyway.
Ég geri það allavega.

Fékk líka spurningar um hitastig og veðráttu, hvers vegna það sé ekki McDonalds og hvort nöfn Íslendinga hafi einhverja þýðingu. Einn gæinn var víst e-ð að misskilja og hélt að mannanöfn hefðu enga þýðingu á Íslandi. Leiðrétti það hið snarasta og útskýrði þetta með að skíra fólk eftir feðrum sínum.

Allavega svo komum við heim, átum kökur með fólki sem var í heimsókn og fórum að sofa.
Eftir að hafa vaknað klukkan 7 alveg að frjósa var ég vakin klukkan 9 til að fara í heimsókn.
JESS!

Allavega, við fórum í heimsókn til æskuvinar pabba, Akils, og sáum blokkina sem pabbi bjó í. Foreldrar Akils búa þar ennþá, á hæðinni fyrir ofan það sem pabbi bjó, svo við fórum þangað og vá hvað ég fékk mikið flashback þegar ég sá lyftuna og stigaganginn og kíkti inn á stigapallana sem eru í miðjunni á húsinu. Þar var einu sinni allt fullt af köttum, greinilega ekki lengur, en það var svo skrítið að vera kominn alla leið þangað sem amma átti heima og ekki fara inn.
Mig langaði að banka á dyrnar á íbúðinni hennar og gá hvort e-r væri heima og reyna að sjá aðeins inn þegar manneskjan opnaði dyrnar. Bara aðeins til að sjá hvort ég myndi eftir þessu.

Var mjög gaman að fara þangað.
Eftir það fórum við í Tivoli Dom sem er svona kaffihúsatorg og við fengum okkur Burger King og svo settumst við í sófa hjá kaffihúsi og fengum okkur bananasplitt og allskonar ís.
Ótrúlega gott. Ekki frá því að ég hafi tanað eitthvað smá í dag! Gleðiefni, gleðiefni!

Svo fórum við í hið fáránlega stóra City Stars moll sem er litlir 750þúsund fermetrar, inniheldur nokkur hótel og tekur alveg heila götu (e. block).
Það var gaman nema bara að það var svo stórt að ég varð hálf ringluð og vissi ekkert hvort ég væri að fara eða koma - fer eflaust þangað seinna og kíki í HM og La Senza, og mögulega einhverjar egypskar búðir. Allskonar dót þarna.

Ég, Yasmine, Maha og kærastinn hennar skelltum okkur í svona arcaede hall og spiluðum þythokkí, keilu, fórum á eitthvað svona dansdæmi, sem gekk hræðilega, lömdum svona stórum hamri í dót og fengum stig fyrir það og og og og já smá svona körfubolta thing.
Það var sjúklega gaman.
Ætluðum síðan að fara í bíó en vorum svo þreytt að við fórum heim og það var ljúfur kvöldmatur sem beið okkar þegar við komum. Borðaði meðal annars litla sæta kanínu í kvöldmat.

NÆSONE.
Nú sitjum við hérna eins og klessur ég og Yasmine og íhugum hvort við eigum að kíkja út á "The Square" og horfa á fótboltann þar - Egyptaland vs. Suður Afríka.

Þangað til seinna,
-gellan sem er þreytt á því að heyra pabba sinn endurtaka söguna um "asli masri" dæmið í passanum.
Ekki..sniðugt..lengur!

-----

Yesterday I went to a party with Yasmine like I said in the blog before. She is a member of a group called DTM (Discover the Moment) and they had planned this party.
For a change they invited a band to play, which she says is not very common, but was very nice and I enjoyed it. They were playing oriental music with original Egyptian instruments.
It was veeeery nice, specially watching all the people dance and sing and have fun. It's not something you see everyday.
They were all very open and unfortunately they all tried to speak to me in Arabic so I got quite nervous. Once a girl asked me if Yasmine and I were related and my reply was "I'm Icelandic."
Veeeeeery good Miriam!

Partý partý!!

It was also apparently interesting that I live in Iceland. Some of them said they knew where Iceland was but when I started talking about it more I felt like they had no idea. So I usually just showed them a little globe thing that's in my passport to point out "yeah this is Iceland.."
Anyway, I really enjoyed the party and made a few friends but well, being me and not being familiar with all Arabic names I easily forgot people's names if their name was something I'd never heard before.
After trying a little bellydancing in the party we lated decied I would go with cousin Maha to a bellydancing class, which shall be very interesting because well, I'm not the best dancer what so ever.

We came home quite late - but of course before the curfew - and had tea and cake with some people here and we stayed up watching tv and photos on the computer. When I finally went to bed after spending quite some time on the computer manageing my photos I was very tired.
And then I woke up at 9 this morning to go to visit Akil, dad's friend.
After visiting him we went to visit Akil's parents because they live in the same building dad lived in when he was a kid.
Brought back so many memories - I'm sad that we weren't able to go into the old apartment - of course someone else lives there now.
I was surprised at how many thing I remembered.
After that we went to a café area and had lunch and ice cream, sat in the sun and chatted.
It was something I had imagened I'd do here and it was lovely.

After sitting in the sun - it was actually very warm today, sun and no clouds - we went to a extremely huge mall - I kinda felt lost there, it seemed endless!

After a game of bowling and some arcade games we went home and had a lovely dinner and now I'm sitting in the sofa, being very lazy and watching tv but I have my duties.. I have to go and watch football at a café called The Square, because of course, I can't miss it - Egypt vs. South Africa.

Big deeeal!

Anyway.
Later,
Miriam

Matarboð

2011-03-25T10:25:00.000Z

English below this!
Ætla að hafa þetta stutt í dag.
Gærdagurinn var mjög fínn, fórum með Hafez í Korba verslunarsvæðið og svo heim til frænku minnar sem heitir Magda og borðuðum þar.
Hafez var ekki mikið að gera sig líklegan til að biðja mig um að gifast sér og var í rauninni virkilega almennilegur og hjálpsamur.
Líkar miklu betur við hann núna. Ætla samt ekki að giftast honum.
Pabbi er farinn að skoða það að leigja kannski íbúð hérna e-r staðar í framtíðinni, væri geðveikt að geta þá heimsótt hann.
Í dag er frídagur og það er eiginlega alveg augljóst, þegar ég vaknaði í morgun voru ekki nærri eins margir að flauta úti á götu. Haha.

Í Korba keyptum við nokkur póstkort og frímerki og svo fundum við líka leikfangabúðina sem pabbi keypti fyrstu leikfangalestina sína í. Búðin er enn á sama stað og mér skilst að gæinn sem vinnur þarna núna sé sonur gæjans sem vann þarna þegar pabbi var lítill.
Þetta þótti mér skemmtilegt.

Ég tók fullt af myndum af random hlutum í gær, á vélina hans pabba, af því að mín var batteríslaus. Var að reyna að fanga smáatriði, það er svo mikið af þeim. Útskornum myndum á húsum og þessháttar.

Við fórum líka á kaffihús og ég og pabbi fengum okkur egypska Stellu. Hún var rosa góð, minnti mig á Efes!
Maturinn í gær var fáránlegur. Fáránlega góður og fáránlega mikill. Vorum alveg 9 í "lunch" klukkan 7 og þetta var svo allt annað en ég er vön.
Heima er maður bara að skófla í sig mat og að reyna að klára hann sem fyrst, hérna tekur maður sér sjúklega mikinn tíma og fær sér oft á diskinn.
Eitthvað sem ég þarf að læra að gera haha.. fékk mér einu sinni, kláraði af honum og var pakksödd og þá var Magda að bjóða mér meira og meira (útaf maður fær sér nottla oft, ekki bara einu sinni..) og ég bara gaaaat ekkiii klárað.
Vona að ég hafi ekki móðgað neinn!

Í gærkvöldi komu svo systir Azza, Maha dóttir hennar og kærastinn hennar Möhu(?) til okkar og við borðuðum kökur með þeim og horfðum á sjónvarpið. Maha var svo indæl að kaupa köku sem var hnetulaus, voru eflaust egg í henni en mér var svosem sama!
Í dag förum við Yasmine út að hitta e-ð fólk, það verður örugglega fínt.

Blogga aftur í kvöld ef það verður gaman!

-----
I promised some people I'd also blog in English, so.. here is what this was all about.
Yesterday we went to Korba shopping center with Hafez and we bought a couple of postcards and stamps. We also stopped at Christo's which is the toystore where daddy bought his first toy train (he loves those!)
After that we went to a Swiss Café and got drinks, I got Egyptian Stella! It was very good, reminded me of Efes, the Turkish beer.
Later we went to aunt Magda's for "lunch" - dinner.. - veeeery good food and sooo much. I felt like I was getting fat just by looking at it haha.
There I also tried some non alcaholic beer that tasted like water.
After that we went home again and when we arrived to the apartment Azza's sister and her daughter Maha were there. Bassem and Azza didn't go with me and daddy for the dinner at Magda's but Yasmine came there after work.
So we sat down with them and ate cake and had tea - thanks to Maha I got cake too, because she bought one cake that was Miriam-friendly (with no peanuts!) - I was veeery happy.

Yasmine and I stayed up late to look at pictures in her computer and chat and now it's Friday, it's holiday so breakfast is going to be something very good, already ate a bit of falafel, was so good.
We're going out today me and Yaz.
I'll find time to blog more later!

Love, Ást og Friður
Miriam

Um búrkur og Borio

2011-03-24T09:09:00.000Z

Í gærkvöldi ætlaði ég að fara út að skokka með Yasmine.
Já þetta fólk þarf víst að halda sér í formi eins og flestir aðrir, var eiginlega að vona að þetta væri bara e-ð í genunum.
En það eru jú til feitir Egyptar líka. Sá einn á flugvellinum og svo var einn í sjónvarpinu áðan á Fatafeat (matreiðslustöðin) og einhver gella að reyna að kenna honum að elda heilsusamlegri mat.

So far, tveir feitir Egyptar. Svo var reyndar hræðilega klædd, pínu feit kona í sjónvarpinu áðan. Hún var í gylltri peysu, með dökkfjólubláan augnskugga, stóra gullhálfesti, svartri glimmerpeysu innan undir hinni og með hlébarðaklút á hausnum.
Yarab! (omg!)

Tabyallah, ég er farin að skilja samtöl á arabísku, eða svona, get oft áttað mig á samhenginu þegar fólk er að tala saman og jafnvel þegar það er talað við mig. So far gengur mér best að svara bara já takk og nei takk og segja ha? eða eih da? sem þýðir "Whats that?".

Jú og svo er uppáhalds setningin "asli masri" - original Egyptian.

Komst síðan að því að nú á víst að vera ekkert mál (jæja, amk minna en það var) fyrir mig að fá egypskan ríkisborgararétt, sem væri náttúrulega geðveikt, þá þyrfti ég aldrei VISA/vegabréfsáritun til að komast hingað. Pabbi ætlar amk að fara og fá sér svona nýtt ID card sem mun auðvelda helling fyrir hann, það á amk að vera lítið mál þar sem hann er með fæðingarvottorðið.

Var mikið vesen hérna í Old Egypt.
BBC talar btw alltaf um "New Egypt" núna eftir byltingu.

Fékk það leiðrétt áðan að fólk hélst alveg í hendur fyrir byltingu en það var voða sjaldgæft og virðist vera mun minna mál núna.
Sem er bara gott.

Við beiluðum á því að fara að skokka áðan vegna þess að það var "of kalt". Whatever skilurðu, ég er ekki með einhvern kuldagalla með mér en jújú ég finn alveg að það er ekki steikjandi hiti.
Tek líka eftir því að húsin hérna eru ekki upphituð, helsti munurinn held ég að mér verður actually kalt inni vegna þess að það er kalt inni. Ekki bara af því að ég er e-ð illa klædd.

Á þessum tíma árs myndi enginn heilvita maður labba um hálf ber heima hjá sér (væntanlega myndi enginn gera það með blönduð kyn á heimilinu en jújú okey kannski lítil börn) því það er bara of kalt inni.
Á sumrin er síðan svalt inni á daginn útaf allir sem eiga efni á því eru með loftkælingu, flestir reyndar splæsa í loftkælingu, það er bara eiginlega must have hérna á sumrin en svo getur orðið rosalega kalt hérna á nóttinni - þótt það sé billjón stiga hiti á daginn.

Þannig að í staðin fyrir að fara út að skokka fórum við í smá göngutúr "around the block". Sáum meðal annars mjög söngelskan gæja með vagn að selja hnetur og e-ð svona snakk. Var í svona gráum, síðum kufli (sem lítur út eins og síð skyrta). Reyndar þá getur verið að hann hafi bara verið að söngla að hann væri að selja dót frekar en bara að syngja yfirhöfuð.
Stoppuðum í sjoppu, sem var eiginlega bara eins og skápur úr steypu og þær vörur sem eru fyrir framan á borði eru settar í standrýmið inni þegar það er lokað. Þar keyptum við kex fyrir mig af því að mig langaði svo í Oreo.

Eeeen það eru ekki til Oreo kex hérna heldur er til sérstök egypsk útgáfa sem heitir því sjúklega frumlega nafni Borio.
Borio líta alveg út eins og Oreokex nema það stendur Borio á þeim, þau eru minni að þvermáli og það er minna krem á þeim. Og jú þau eru brún en ekki svona svört eins og Oreokex. Bassem sagði mér að á McDonalds í Egypt nota þeir Borio í Oreo McFlurryinn, þvílíkt svindl. Bragðið er samt mjög svipað og ég gæti alveg sætt mig við Borio ef það væri ekki svona lítið krem.
Kremið er essential!

Las um það í túristabæklingi í dag að fyrsta verkfallið í mannkynssögunni sem vitað er um var e-n tímann 1000 og e-ð fyrir krist þegar verkamenn sem voru að byggja grafhýsi neituðu að vinna útaf því að skammturinn þeirra af augnmálningu og rakakremi hafði seinkað.
Það sem virkilega skiptir máli haha!

Á meðan við löbbuðum komst ég líka að því að ég væri sennilega dauð ef ég væri hérna on my own. Ekki af því að Egyptar séu e-ð ofbeldisfullir svona úti á götu, það starir náttúrulega enginn á mig hérna, lítandi út eins og local.
Hinsvegar eru hér margir bílar. Bílar sem keyra hratt, flauta á fullu og birtast að því er virðist bara upp úr þurru. Yasmine sem betur fer var dugleg að grípa í mig ef ég ætlaði að ganga út í skjótann dauðann. Meira segja maður á reiðhjóli sem var næstum búinn að hjóla á okkur.

Það er náttúrulega eiginlega sjálfsagt mál að fólk gangi á götunum hérna. Heima gengur maður á götunni ef það er ekki gangstétt. Það er alls ekki málið hérna sýndist mér því það eru alveg gangstéttir en það virðist enginn nota þær.
Þær voru líka miklu hærri en maður er vanur, svona eins og að labba upp eina háa tröppu en ekki stíga upp á gangstétt.

Sá að pabba fannst það erfitt, enda slæmur í fótunum. Kannski eru Egyptar bara almenn slæmir í fótunum.

Það var enginn sérstakur kvöldmatur í kvöld enda borðuðum við æðislegan hádegismat sem innifól súpu - sem ég borðaði alla aldrei þessu vant! - langar grænar baunir í tómatsósu með hrísgrjónum, kjötbollur og kartöflur í tómatsósu og egypskt brauð.
Tómatsósa er ekki ketchup heldur svona.. tómat..sósa. You know what I mean!

Kvöldið er búið að vera rosalega kósí, ég og Bassem bjuggum til svona dagatals-plan yfir hvað við viljum gera þessa daga sem við verðum hér og meðal þess sem búið er að skrá niður á blað er að fara í Khan el Khalili sem er eldgamall basar í gamla hluta Cairo, fara að sigla á Níl, fara á eitthvað svaka fancy kaffihúsasvæði og kíkja í City Stars mollið sem er það stærsta í Egyptalandi (og jafnvel með því stærra á miðausturlöndum?), auðvitað eru Pýramídarnir og Sphinxinn á þessum lista sem og Cairo Museum og Tahrir torg. Hlakka ekkert smá til að komast þangað. Verður upplifelsi!
Talandi um Tahrir, Yasmine á nokkur myndbönd í símanum sínum síðan hún fór sjálf á Tahrir. Finnst það alveg frábært, að sjá þessi myndbönd sem hún tók sjálf upp.
Yasmine og Bassem eru bæði mjög ánægð með að Mubarak sé farinn en mér finnst eins og Bassem sé aðeins sannfærðari um að það sé gott. Mamma þeirra er ein af þeim sem fannst að það hefði átt að leyfa honum að klára út tímabilið sitt. En þau vona bara allt það besta.
Skyldi það á Bassem í gær þegar hann var að tala við pabba á arabísku að herinn væri ekkert æstur í að halda völdum hérna, sem er gott. Sko mig að átta mig á því samhengi! Hjálpaði reyndar að þau nota enskuslettur mikið, sem er ekkert endilega algengt hérna, heldur gera þau það bara.

Nú er ég nývöknuð og komin fram, planið í dag er að heimsækja einhverja gamla frænku sem ég er ekki alveg viss um hvað heitir, rámar í að það sé Magda, og sá sem ætlar að vera með okkur í dag er enginn annar en maðurinn sjálfur sem vildi giftast mér. Frábært. Það verður áhugavert.
Ég og pabbi ætlum líka að stoppa og kaupa póstkort og ég ætla að reyna að komast í hraðbanka og ná mér í pening svo ég þurfi ekki að hafa peningaveskið með of mikið.

Yasmine sagði mér svo í gær að hinn árlegi sandstormur er ekki kominn svo ef hann kemur á meðan við erum hér (sem væri náttúrulega stórmerkilegt upplifelsi) þá þyrftum við að hanga inni á meðan. Vonandi gerist þetta ekki og ef það þarf endilega að gerast þá taki það ekkert of langan tíma.
Svo fylgir þessu oft smá rigning og þá verður reyndar allt rosalega fallegt og grænt - því trén virðast frekar þurr hérna.. enda rignir voooðalega lítið.

Svo áður en ég lýk þessu langa upplýsingatroðna morgunbloggi ætla ég að tækla eitt málefni sem margir heima pæla mikið í.
Slæðumál.
Í fyrsta lagi ætla ég að flokka þetta rétt.
Fólk talar gjarnan um búrkur. Það sér konu með slæðu á hárinu og segir að hún sé í búrku.
En, búrka er aðeins og algjörlega aðeins sá klæðnaður sem er svartur og hylur konur frá toppi til táar og svo er misjafnt hvort það sést ekkert í andlit, bara í augu eða það sést í andlit. Þær búrkuklæddar konur hérna sem ég hef séð so far eru með andlitið sjáanlegt en það er að sjálfsögðu allur skalinn á þessu.

Búrkur geta reyndar verið öðruvísi á litinn en svartar en svo er líka algengt að í staðin fyrir að vera í búrku þá eru þær með slæðu, víða skyrtu og víðar buxur í stíl þannig að þetta rennur allt saman.

Svo er það bara slæðan. Konur sem ganga í "venjulegum" fötum (hvað er svosem venjulegt?) og eru með slæðu á hárinu eru ekki í búrku. Slæðan kallast hijaab.
Yasmine frænka mín er til dæmis með hijaab þegar hún fer út. Afhverju er hún með hijaab?
Hún gengur með hijaab af því að henni finnst hún líta út fyrir að vera eldri þegar hún er með hijaab. Hún vinnur náttúrulega í fyrirtæki pabba síns og er yfirmaður þar. Nema hvað að hún er með voðalega unglegt andlit og þegar maður sér hana slæðulausa, sem er bara alltaf hérna heima, þá finnst mér eins og hún sé í mesta lagi.. 24 ára en ekki 33. Þannig að hún vill líta út fyrir að vera eldri svo hún geti sinnt starfi sínu almennilega.
Það er misjafnt hvernig maður gengur með slæðuna, sumir láta hana hylja hálsinn líka, Yasmine gerir það ekki alltaf, hún bindur hana stundum í hnút aftan á hnakkanum og er bara með hana yfir hárinu.
Hún á líka nokkrar slæður sem hún skiptist á að nota, þetta er bara eins og hver annar tískufylgihlutur.

Við töluðum um þetta í gær, ég held til dæmis að ein af ástæðunum fyrir því að þær "púlla" þetta svona vel hérna er að þær eru allar með svo dökk augu og augnhár að það kemur ekkert endilega illa út. Eða mér finnst það amk.
Svo sagði hún mér líka að oft í fátækari hverfunum þá nota konur þetta af því að þær hafa ekki efni á því að fara á hárgreiðslustofur eða til að þvo hárið reglulega og þá hafa þær það frekar skítugt og nota slæðuna bara til að hylja það.
Sem ég skil alveg voðalega vel. Mér líður alltaf ömurlega þegar ég veit að hárið mitt er ógeðslega skítugt, væri ekkert óvitlaust að vera bara með slæðu til að hylja hárið þá!

Þannig að milli Egypta er rosalega mikill munur á þessu og þetta er alls ekkert endilega trúartengt, þó það sé auðvitað þannig að þegar konur fara í moskur verða þær að vera með hijaab og í langerma skyrtum og svona, þá dags daglega er það ekki endilega þannig.
Kona sem maður myndi sjá mjög mikið klædda að biðja fer kannski í vinnuna í gallabuxum og skyrtu.
Mamma krakkanna til dæmis þegar hún er að biðja hérna heima, sem hún gerir nokkrum sinnum á dag (hef aldrei séð þau tvö taka sér tíma og biðja, kannski einhver kynslóðarmunur?), klæðir sig upp fyrst. Setur á sig hijaab og vefur um sig stórum klút til að hylja líkamann frekar.
Svo þegar því er lokið þá klæðir hún sig úr því.

Vona að þetta hafi svarað einhverjum spurningum áhugasamra um þennan hluta menningarinnar.
Nóg í bili,
til hamingju með afmælið elsku mamma!

Ástarkveðjur frá Cairo,
Miriam Petra

Hinn afslappaði fyrsti dagur

2011-03-23T16:47:00.002Z

        Nú er sólin orðin dökkgul og ég get eiginlega ekki beðið eftir að sjá fyrsta sólsetrið mitt hérna (reyndar er sólin sest núna því skrifaði bloggið upp í textaforrit fyrir svona klukkutíma útaf pabbi var að nota netlykilinn.... ég semi missti af því af því að það voru ský fyrir, damn it, fyrsta verður á mrg! )

Versta við það er að ég sé hvað skjárinn á tölvunni minni er skítugur. Þarf að þrífa hann. Sit og horfi á Fatafeat sem er sjónvarpsstöð sem sýnir bara matreiðsluþætti, uppáhald Azza skilst mér. Var að horfa á matreiðsluþátt með Mörthu Stewart, finnst rosa fyndið að hann sé sýndur hérna með arabískum texta.

Fleiri pælingar með þjónustustelpuna. Hún er rosalega sæt, en talar nánast enga ensku og miðað við hvað pabbi segir þá held ég að hún hafi aldrei farið í skóla. Þetta er stelpan sem var hérna þegar ég var lítil og ég gaf henni sandalana mína þegar ég fór. Gleymi því hvað hún var þakklát. Er úr fátækri fjölskyldu en virðist samt hafa það fínt, brosir rosa mikið og fötin hennar eru rosa snyrtileg.
Hún kemur alltaf öðru hverju og bíður manni te. "Shai?".
Okkur finnst þetta rosalega skrítið. Ef mig myndi langa í samloku myndi ég ekki fara inn í eldhús og smyrja samloku heldur myndi ég segja við hana að mig langaði í samloku. Ekki það að ég gæti það á arabísku en svona, sem dæmi. Þá myndi það vera hennar starf bara að fara og smyrja samloku fyrir mig. Ég sat í morgun og var að ganga frá dótinu í töskunni minni, setja fötin í hillurnar sem ég fékk og skipuleggja allt draslið sem ég er með og hún er að búa um rúmið í herberginu og svo spyr hún mig "Help?" sem ég náttúrulega afþakka en ég held að hún verði að spyrja.
Var pínu óþægilegt.

Svo hef ég pælt í því hvort hún sé heppin eða hvort það sé almennt svona, en eins og áðan voru Azza (Azza er nota bena ekkja Samirs sem var bróðir pabba, og móðir Yasmine og Bassem) og hún inni í eldhúsi og voru mjög mikið að tala og hlæja. Á meðan krakkarnir eru í vinnunni, þau vinna bæði í fyrirtækinu sem pabbi þeirra átti, eru þær tvær hérna heima. Í gærkvöldi sátu þær saman og borðuðu ís á meðan ég og Yasmine vorum að blaðra og Bassem og pabbi voru e-ð að bonda yfir einhverju tölvustússi.
Hvað veit ég nema að það sé algengt að vera náinn heimilishjálpinni en það er eflaust þannig einhvers staðar að það sé farið illa með þær og talað niður til þeirra.
Þau hérna virðast amk þakka henni fyrir allt og meira segja kennir Azza henni að elda (virðast hafa sameiginlegt áhugamál þar) og hrósar henni fyrir matinn sem hún gerir.
Eða gerði það allavega áðan þegar hún eldaði kjötbollur fyrir okkur. Í hádegismat. Klukkan hálf 3. Hún er kannski svona 2-3 árum eldri en ég held ég, ef ég var ekki búin að minnast á það.
Hérna heitir eiginlega allt sem er stór máltíð "lunch". Á morgun er okkur boðið í lunch klukkan 7. Semsagt, kvöldmat. En þau kalla það lunch.
Fokksmíöpp sko.

Á meðan krakkarnir eru ekki heima hef ég leyft mér að hnísast pínu í herberginu þeirra. Ekkert ofan í skúffur eða eitthvað og pabbi sefur líka þarna inni þannig að þetta er voða public allt saman. Þau eru enn með sama herbergi, sem er örlítið skrítið þar sem þau eru orðin 33 og 27 ára, en víst mjög eðlilegt hérna. Mér skilst líka á þeim að þau gisti stundum hjá vinum sínum. Sérstaklega útaf þessu blessaða útgöngubanni.
Allavega, ég sá að Yasmine var með límmiða á skápahurðinni sem á stóð I <3 Boyzone. Mér fannst það fyndið. Bassem er búinn að líma fullt af Metallica límmiðum út um allt, Metallica nær líka til Egyptalands, svo mikið er víst. Oooog líka Pamela Anderson obviously. Nú reyndar ekki eitthvað voðalega dónalegar myndir af henni sem hann er búinn að klippa út og líma á skrifborðið sitt, auk einnar úrklippu af teiknimyndaútgáfunni af Löru Croft og einhverri annarri gellu. Fullkomlega eðlilegt.
Yasmine er líka með límmiða með mynd af e-m gaur inni í skápnum sínum, voðaleg 90's týpa, veit ekki hver það er - sennilega e-r úr Boyzone.

Þrátt fyrir að hafa allaf verið frekar mikið vestrænt arabaraíki þá virðist það vera þannig að nú fyrst má fólk í Egyptalandi leiðast. Sáum par ganga yfir götuna hérna fyrir framan húsið áðan og þau leiddust. Pabbi segir að þetta hefði aldrei sést fyrir byltinguna. Þessi bylting hefur líka orðið til þess að fólk hendir rusli mun frekar á svona "ruslapick-up staði" þar sem ruslabíllinn tekur það. Áður henti fólk rusli bara einhverstaðar.
Svo er líka byrjað að uppfæra leigubílaflotann. Það er fullt af leigubílum hérna en þeir sem eru frá stærsta fyrirtækinu og maður á að vera viss um að séu ekki eknir af brjálæðingum eða peningasvindlurum eru svartir og hvítir. Núna er verið að skipta út þessum svörtu og hvítu (sem eru margir eldgamlir og af mismunandi tegundum, engin sérstök tegund) fyrir nýrri bíla og þeir eru hvítir. Þessir sérstöku leigubílar eiga semsagt að vera auþekkjanlegir.

    Hérna eru svo matvöruverslanir opnar langt fram á kvöld og apótek líka, veit ekki hvort þau séu ennþá opin allan sólarhringinn þar sem það er náttúrulega útgöngubann ennþá, en ég fékk e-n túristabækling hjá Yasmine síðan fyrir byltingu þar sem stendur að apótek séu opin 24/7.
Auk þess þá er hægt að fá heimsendingarþjónustu á nánast öllu hér.
Frá McDonalds til lyfja greinilega og jafnvel þjónustu sem maður myndi ekki búast við að væri í boði til heimsendingar. Til dæmis kom maður hérna áðan til að taka einhverja fatahrúgu sem var að koma úr þvotti, hann straujar þau og kemur með þau til baka. Heimsendingarþjónusta á straujun.

    Ég hef blessunarlega ekki fengið neitt ofnæmi ennþá fyrir kettinum þeirra, Koky (borið fram cookie), og finnst mér það mjög mikið gleðiefni. Er reyndar með smá hálsbólguafganga frá Íslandi (nema ég hafi nælt mér í eitthvað nýtt í London). Ekkert sem smá te lagar ekki held ég.
Drakk einmitt mikið te í dag, sérstaklega úti á svölum. Það var sko æði.

Ætla að hvíla tölvuna aðeins, hún er þreytt.
Bai min Misr.

Salam alaykum!

2011-03-23T08:26:00.000Z

Með þessari færslu staðfestist að ég er komin á leiðarenda. Sem er voðalega ljúft.
Eða… alveg meira en bara ljúft. Það er frábært.
Flugið var mjög gott, flugfreyjurnar mjög næs. Lenti í því að panta vitlausan mat (eða frekar, þau klúðruðu matnum mínum) - jess - þannig að ég fékk mat sem var "May contain traces of nuts". Sjúklega sniðugt. En ég gat borðað salatið og brauðið með því og eftirréttinn reyndar (sem var voðalega súr) og svo fékk ég ferska ávexti á disk úr fyrsta farrými. Það var æði. Haha.
Stundum alltílæ að vera með ofnæmi sko.

Ég svaf ekkert í fluginu, horfði á Due Date með öðru auganu á meðan ég skoðaði egypsku frasabókina mína. Þegar ég loksins var orðin nógu þreytt til að geta sofnað vorum við komin að strandlengju Egyptalands.
Þá langaði mig eiginlega barasta ekkert að sofna og missa af aðfluginu.

Væmin eins og ég er þá felldi ég nokkur tár þegar við lentum. Kannski skiljanlegt svosum, trúði þessu varla.

Með tár í augunum og brosandi eins og hálfviti fór ég úr vélinni, á meðan pabbi stressaðist upp. Hann var alveg hundrað prósent viss um að hann kæmist ekki í gegnum vegabréfaeftirlitið verandi Egypti en með íslenskan passa.
Hann hafði reyndar hugsað aðeins of mikið um þetta þannig að hann var með gamla passann sinn, fæðingarvottorðin og gömlu "persónuskilríkin sín" eða ID card eins og allir í Egypt verða að hafa. Hans er reyndar alveg fáránlega gamalt og á myndinni er hann eins og Omar Sharif eða eitthvað (hann segir alltaf að hann sé eins og Saddam á þessari mynd en mér finnst það ekki..) með grásprengt hár og svart yfirvaraskegg. Sjúklega svalur.

Allavega, við komum í vegabréfaeftirlitið og gæinn tekur passann minn, skoðar hann, horfir á mig og stimplar hann.
Svo tekur hann passann hans pabba og spyr hann að einhverju, þeir fara að ræða eitthvað að pabbi sé fæddur í Egypt, hann nottla með e-ð sundurtætt eldgamalt egypskt fæðingarvottorð og það endar með að hann og gæinn eru farnir að chatta um nafnið hans pabba.
Tæknilega séð er pabbi skírður sem sonur millinafns afa. Sem hefur ollið e-m ruglingi.
Segjum að afi minn hafi heitið Jón Sveinn Jónsson og þá væri pabbi Sveinsson.

Anyway, svo endaði það á að þeir voru orðnir gúddí buddies og gæinn farinn að brosa og e-ð, stimplaði og skrifaði í passann hans pabba og rétti e-m annan gæja passann sem fór með passann til e-s annars gæja og þá vorum við góð.
Var orðin pínu smeik þegar þeir voru farnir að rétta passann sín á milli, kannski aldrei séð Egypta með íslenskan passa. Voða gaman.

Svo sáum við eftir á að gæinn hafði stimplað í passann hans pabba og skrifað "asli masri" sem beisklí þýðir "original egyptian" sem er sjúkt steikt.
En samt kúl. Hafði reyndar verið gert í gamla passann hans e-n tímann áður en mér fannst það kúl.

Þar sem það voru fáránlega fáir í vélinni voru töskurnar okkar sennilega búnar að hringsóla nokkuð þegar við komum að færibandinu svo við náðum þeim strax.
Við virtumst líka vera eina fólkið með ættingja sem voru að bíða á flugvellinum, þ.e. ekki túristar eða viðskiptamenn.

Var heillengi að átta mig á því að ég væri ekki að dreyma þegar við vorum búin að knúsa Yasmine og Bassem og grenja smá. Voða súrrealískt.

Svo keyrðum við heim til þeirra, tók miklu styttri tíma en ég hélt, virkilega næs. Sérstaklega þar sem það voru ekki bílbelti í bílnum hjá frændanum sem skutlaði okkur og þið vitið, Egyptar nota enga aðra umferðareglu en "ef einhver er fyrir þér þá flautaru.."

(sem er nota bene ástæðan f. því að ég er vöknuð núna. vaknaði reyndar við bænakallið í morgun. Vá það var sérstakt! Leið eins og maðurinn væri bara inni hjá mér að hrópa, ótrúlega sjarmerandi. Sofnaði samt aftur þá, svo það var bara kúl.)

Við komum í húsið og það lítur kannski ekkert voða vel utan frá, en flest húsin gera það heldur ekki. Þau búa alveg á 5. eða 6. hæð og það er engin lyfta svo maður varð bara að sætta sig við tröppurnar.
Þegar við komum inn á jarðhæðina hugsaði ég "vá mig minnti að þau hefðu búið í frekar fancy húsi.." - fáránlega skítugur stigagangur, eldgamlar dyr og subbulegir veggir.
Svo fórum við upp tvær hæðar.

Þá voru dyrnar orðnar nýrri, veggirnir með málningu og tröppurnar úr e-m fancy steini. Kúl, þetta er nú allt í lagi.

Einn stigapallur í viðbót og dyrnar voru úr einhverjum fáránlega fancy útskornum viði. Fáránlega massífar dyr. OK næsone.

(as we speak er búið að spila tvær stuttar útgáfur af egypska þjóðsönginum.. fyrst með einhverjum börnum að syngja og svo bara tónlist. Egypski fáninn blaktir á bakvið og þetta endar með "islam ya masri" - á arabísku reyndar, pabbi þýddi, og þýðir "friður Egypt"
krúúúúttlegt Egypt dagsins).

Allavega dyrnar. Svo löbbum við upp einn eða tvo stigapalla í viðbót, man ekki alveg en jæja erum komin í alveg frekar fancy áklæðningar og dyr. Held að það búi einhver á hæðinni fyrir ofan en það er amk fáránlega pirrandi hundur í íbúðinni hliðiná sem geltir fáránlega mikið þegar hann sensar að e-r er á gangi á stigaganginum.
Á sennilega að virka sem þjófavörn.

Anyway. Ég var eiginlega half dolfallin yfir íbúðinni, ég man hana að sjálfsögðu ekki alveg síðan ég var hérna síðast þar sem við komum bara í heimsóknir hingað, en vá.

Húsgögnin eru öll svo fancy looking, fallegir sófar með gylltri málningu, eldgamalt voða svona "ég er egypskur prins" sófasett og fuuuullt af fallegu smádóti út um allt. En samt rosa snyrtilegt.

Já og þau eru með þjónustustelpu. Held að þetta sé sama stelpan og var hérna þegar ég var lítil, amk miðað við að pabbi sagði að við hefðum leikið okkur saman þegar við vorum litlar.
Held að hún sé samt semi partur af fjölskyldunni, fatta þetta ekki alveg.
Hún amk leggur á borð mat og svona og tekur til eitthvað greinilega en svo sest hún alveg og fær sér ís með mömmu Yasmine og Bassem og þær spjalla e-ð.

Anyway, held að þetta sé að verða komið í bili.
Dagurinn í dag verður bara rólegheit, enda er ég ekki búin að sofa neitt voða mikið.

Já hey.
Komst að því í gærkvöldi að ég er með voða karlmannlegar hendur af því að ég fjarlægi ekki hárin af höndunum á mér.
Ég var e-ð "whaaat rakiði hárin?" og Yasmine hló að mér. Í Egyptalandi fjarlægja stelpur öll hár af fótum, höndum og í handakrikanum með einhverju hunangs-sykur-klísturs-vax-thingy og ég er því með hendur eins og karlmaður þar sem hendurnar á mér eru eins og á apa.

Við hlógum endalaust að þessu í gær, þannig að pabbi vaknaði og skammaði okkur fyrir að tala of hátt haha (og ég var með áhyggjur af því að við myndum ekki hafa nóg til að tala um!) og ákváðum að við fyrsta tækifæri yrðu hárin á höndunum á mér fjarlægð svo ég yrði ekki e-ð social outcast hérna með of loðnar hendur.

Frábært!
Ahlan!

Lundúnir

2011-03-21T23:15:00.003Z

Eftir að hafa verið andvaka til klukkan hálf 3 ákvað ég að skella mér fram úr og fá mér banana. Sem væri ekki frásögu færandi nema fyrir þær sakir að vegna þess að ég var andvaka, fékk mér banana og sá að ég var með þurra húð þá fór ég inn til mín og setti á mig krem.
Meðan ég nuddaði kókoshnetukreminu varlega á húð mína (reyni að byggja upp mjög æsandi mynd hérna) sparkaði ég í brúna tösku á gólfinu.
Sú taska hafði upphaflega verið ætluð til að setja snyrtidót í. Síðan komst ég að þeirri niðurstöðu að þessi taska tæki of mikið pláss í ferðatöskunni og beilaði á henni og tróð snyrtidótinu niður á milli annars dóts í töskunni.
Og ég sparkaði í hana. Óvart. Og það hringlaði í henni.
Hvað var þarna? Neeeeinei halló, allar - og þá meina ég hver ein og einasta - ofnæmistöflurnar mínar.
Vel gert.

Allavega. Ég svaf ekkert, vaknaði rétt um klukkan 6 þegar pabbi hringdi og spurði hvort ég væri ekki vöknuð. Alltaf jafn gaman.

Svo kom voða beisík akstur upp á flugvöll, segja bless við mömmusín og tárast ponsu og sakna fyrirfram. Voða beisík flugvallarhangs og voða beisík flugvélarchill og kynna land og þjóð fyrir einhverjum random kanadískum strák sem sat hliðiná okkur.

Þegar til London var komið tók alveg fáránlega gott veður á móti okkur, alveg fáránlega gott. Það var æði. Fundum svo hótelið og héldum þaðan í strætó og í The Tube eins og neðanjarðlestin er víst kölluð. Ég er sjúklega gamaldags og segi alltaf "Underground" . Eða ég er bara rugluð og þetta hefur alltaf verið kallað The Tube.

Við fórum með Piccadilly vagninum til Piccadilly Circus. Síðasta stoppið með Piccadilly vagninum heitir Cockfosters. Já, ég er ekki að grínast. Og við hverja einustu stoppistöð segir vélræn konurödd "This is a Piccadilly line to Cockfosters". Cockfosters. Cockforsters. Oh þetta var of erfitt fyrir mig.

Það tók alveg gífurlega langan tíma, miklu lengur en ég bjóst við. Rosalega margar týpur í lestinni líka, strákur með gyðingakollu, kona með muffins (spes týpa sko), bresk skinka, fótboltagaur með íþróttafréttablað.
Eftir að við komum loksins til Piccadilly Circus förum við að leita að Frédéric.
Og hver er það. Fred er semsagt frönskumælandi kanadískur vinur minn sem ég kynntist á Prikinu í fyrra. Þar var ég í ölvaðri kantinum að reyna að tala frönsku við hann og Marie.
Hann var voða elskulegur og rölti með mér og pabba um smá svæði þarna í miðbænum sem gerði það að verkum að við sáum mun meira en við hefðum gert ef við hefðum bara verið tvö.
Meðal annars samkynhneigða vin hans Fred, Andrew, sem er með VIP kort á klúbb sem heitir G.A.Y.

Mér fannst það pretty darn awesome.
Allavega, við byrjuðum á því að labba eina húsalengju. Þegar hér er komið við sögu var ég roooosalega svöng og þráði ekkert heitara en sveittan ostborgara á mcdonalds.
Eftir þessa húsalengju var gangbraut, þegar við erum alveg að verða komin yfir heyri ég í pabba
"HEY!"
Og sé að hann heldur í handlegginn á einhverri gellu. Sem var semsagt byrjuð að renna frá litlu hliðartöskunni hans með, nota bene, pössunum okkar og flugmiðum í. Ekkert voða sniðugt kannski. Hann stóð hana að verki og hún gerði ekkert nema að vera e-ð "YOU ARE HURTING ME!!" þannig að pabbi sleppti, ég öskraði "TUSSU DJÖFULL" og við tjékkuðum á töskunni. Hún hafði ekki tekið neitt sem betur fer, helvítis tussan, en við sáum hana ganga ískyggilega nálægt e-m manni sem beygði sem betur fer (fyrir sig) akkúrat í burtu þegar hún var að gera sig líklega til að vera þjófótt tík aftur.
Rosalega er ég orðljót. En mér finnst þetta voðalega ógeðslegt.
Fengum okkur McDonalds, fórum svo í göngutúr um þetta svæði og tókum smá túristamyndir.

Síðan fórum við og borðuðum með vinkonu pabba. Það var rosaleg snilld. Mjög fegin að fá mat sem ég þurfti ekki að borga fyrir - og var góður.

En ég kveð, langferð á morgun og ég er fáráánlega þreytt! Jæks!

Ps. Merci cher Frédéric pour tous!

Myndir frá London á Facebook

Insomnia

2011-03-21T02:44:00.000Z

Jæja.
Allt í einu er ég búin að gera mér grein fyrir því að ég er að fara á morgun.
Sem er snilld.
Fyrir utan að ég er svöng og get ekki sofnað.

Hér ætla ég að reyna að blogga á meðan ég er úti, veita smá innsýn í daglegt líf hins venjulega Egypta.
Kem með allt heitasta slúðrið frá slæðugellunum, hvaða tónlist er vinsæl í miðausturlöndum og hvort það sé búið að þýða Twilight yfir á arabísku.
(ekki það að ég hafi áhuga á Twilight á arabísku, eða Twilight yfir höfuð).

En þangað til á þriðjudaginn þá er það bara,
London Baby!

Post scriptum
Mæli eindregið með veður-gadgetunum mínum hérna til hægri við bloggið. Smá samanburðarflipp.
Stuð í bala.

-Fatima.

Djók. Miriam.

Fyrirferðaráhyggjur.

2011-03-09T01:29:00.002Z

Allir hafa lent í því að vera andvaka. Ég er fastakúnni á andvökudeild lífsins.
Einhvern veginn næ ég samt alltaf að sofna á endanum án þess að taka það til bragðs að gera eitthvað - eins og að kveikja á tölvu - en stundum freistar það mín og ég gríp í fallegu tölvuna mína og kveiki á henni. Aftur.

Ég get ekki sofnað núna því ég er með endalausar áhyggjur. Áhyggjur hafa alltaf þjakað mig, sama hvað ég er svosem að hafa áhyggjur yfir. Er ég með bólu á nefinu, eru fæturnir mínir stórir í þessum skóm, eru hendurnar á mér ógeðslega mjóar og svo framvegis. Lúxus vandamál svosem.

Nú er ég að láta langþráðan draum minn rætast. Þið vitið væntanlega öll hvað ég er að tala um því ég tala ekki um neitt annað. En svo er ég að sjálfsögðu komin með áhyggjur.
Fyrir mánuði var ekkert mál að hnussa og sveia og segja bara að þetta væri ekkert mál. Ég er bara stelpa frá Íslandi, hvað í andskotanum veit ég.
Allt miklu stærra þarna úti.
Kannski á ég eftir að kalla skömm yfir ættina fyrir að láta sjást í hnén á mér á almannafæri. Viðurkenni fáfræði mína hérna, ég veit ekkert nákvæmlega um neitt þarna úti.
Fer að sjálfsögðu ekki að ganga um í snípsíðu þarna en ég vil helst komast hjá því að fá eitthvað asnalegt bóndabrúnku tan far.
Svo væri æskilegt að lenda ekki í einhverri lífshættu líka.

Sem Íslendingur finnst mér súper lítið mál að rífa kjaft og segja mína skoðun, ýta fólki og segja einhverjum gaurum að fokka sér fyrir að troðast fram fyrir mig í röð á djamminu (- því já, það er dónaskapur, sérstaklega ef það er skítakuldi. Mér er sama hvaða ástæðu þú hefur).

Það mun að öllum líkindum orsakast í því að ég mun hneyksla fólk á því að vera með sorakjaft og dónaskap. Blóta samt yfirleitt á íslensku, svo það ætti að reddast.

Þetta eru lúxusvandamál, tanið og það allt, að hluta til grín líka.
En ég er samt með áhyggjur.
Ég er búin að hlakka svo sjúklega mikið til og svo er ég orðin sjúklega stressuð núna að ég muni ekki hafa neitt að gera, ég muni bara enda á því að sitja í einhverri stofu, drekkandi te og ekki skiljandi arabísku. Harla ólíklegt, ég veit. En hvað ef?
Ég hata það. Hvað ef. Ömurlegasta setning sem til er á íslensku - ef kalla má setningu.
Setningarskrípi.

Hvað ef fólkinu mínu líkar illa við mig. Hvað ef ég næ engan veginn að redda mér bjór?
Svo fer ég alltaf að hugsa um Marmaris. Af því að það var líka langt flug og ég er ekki vön löngum flugum. Og þá fæ ég nostalgíukast af því að Marmaris var æði.
Og einhvers staðar í undirmeðvitundinni hefst eitthvað samanburðarflipp. Sem er mjög ósanngjarnt gagnvart þessari ferð því hún hefur enga yfirskrift fyrir að vera djammferð (þó ég ætli mér að kanna Egypskt djamm).

Lúxus vandamál. Ég er bara að væla. Hvað ef það verður bara allt í steik og ómögulegt og engin mamma og Rúv hringir í mig og biður mig um að lýsa ástandinu og ég verð svona gellan á skjánum sem er mynd af og svo mynd af síma og svo stendur nafnið mitt og Talar frá Egyptalandi.
Ég hata áhyggjur.

Andvarp.
Ætli ég þurfi þá ekki að reyna aftur við svefninn.

Ó vei.

2011-03-08T11:54:00.001Z

Nú get ég bloggað úr gemsanum. En gaman!

Eftir tvær vikur, nákvæmlega, mun ég sitja á Heathrow og bíða eftir að komast í flugvél British Airways til Cairo. Það er nú andskoti magnað.
Tók þessa fínu mynd af skrifborðinu mínu í gær eftir smá tiltekt. Fullkomlega eðlilegt skrifborð með múmíupenna.

Ó ég.

Það er svo mikill snjór úti. Miðað við hvernig veðurspáin er fyrir miðvikudaginn og að Öskudagur eigi sér 18 bræður er þetta svosem ekkert hræðilegt framundan.

Í Cairo eru 21°C núna en spáin fyrir næstu viku er reyndar frekar kuldaleg. 14 stiga hiti á miðvikudag og rigning. Ennþá vetur.
Meðal úrkoman í mars er u.þ.b. 5 mm og í apríl u.þ.b. 3 mm.
Miðað við meðalhitastig í mars og apríl getur hiti farið niður í 11°C og upp í 28°C.
Kannski ekki Marmaris í ágúst, en eflaust alveg nóg fyrir Íslending.

Nú ætla ég fram úr.

Almenningsvagnssaga.

2011-03-02T21:59:00.000Z

Ég tek gjarnan strætó. Þá aðallega vagn númer 3. Í mínum mörgu og löngu ferðum í strætó horfi ég gjarnan á fólkið í vagninum. Og fólkið horfir örugglega á mig þegar ég er ekki að fylgjast með.
Svo hefur það æxlast þannig að ég er farin að kannast við fólk vegna þess að ég sé það oft í strætó. Til dæmis sé ég stundum á undan mér í röðum á djamminu, á göngu eða upp við bar, ungan mann með áberandi nef sem er oft í þristinum þegar ég tek hann. Líður örlítið eins og ég eigi að þekkja hann. En ég þekki hann ekkert. Veit ekki einu sinni hvað hann heitir.
Sumt fólk sé ég bara í strætó og hvergi annars staðar.
Dæmi um það eru tvær konur. Þessar konur sá ég í vagninum í dag. Þær eru systur, tvíburar. Kannski á sextugsaldri, finnst það líklegt. Þær eru alltaf saman. Alltaf í eins fötum. Grásprengt hár. Þær hvíslast gjarnan og flissa.
Í dag var bara önnur þeirra í vagninum þegar ég kom inn. Fattaði ekki strax að þetta væri önnur þeirra, sennilega vegna þess að þær eru alltaf tvær. Ég velti fyrir mér í smá tíma hvar hin væri. Þessi í vagninum talaði í símann næstum alla leiðina úr Hólmaseli og niður í Mjódd. Ekkert svo löng leið fyrir þá sem ekki þekkja til. En samt vert að minnast á.
Ég hugsaði að hún hlyti að vera að tala við systur sína sem væri veik heima. Og ég vonaði að henni batnaði fljótt svo hin þyrfti ekki að vera ein í strætó.

Í Mjóddinni kom síðan í vagninn hin systirin. Í alveg eins fjólublárri flíspeysu. Eini munurinn á þeim var sá að í úfnu hári annarrar var hárspöng, samlit hárinu.
Þær hvísluðust, flissuðu og komu sér fyrir. Sátu beint fyrir framan mig.

Önnur þeirra tók upp símann og hringdi í einhvern. Ég velti því fyrir mér hvern þær hefðu til að tala við, ef það væri ekki við hvora aðra. Dómharða ég.

Síðan fór önnur fljótlega úr vagninum og hin sat eftir.
Þessar konur sé ég annars alltaf saman. Alltaf. Grínlaust.

Nema í dag.

Ég lærði á þessari, annars mjög svo ómerkilegu strætóferð, að fólkið í strætó á sér líf fyrir utan strætisvagninn.

Stokkholmur

2011-02-11T17:29:00.000Z

Nu sit eg i sofanum heima hja Samy og horfi a barnaefni med Isac og Linneu. Voda stud.
Hefur verid merkilegur dagur. Svona fyrir utan ad Hosni Mubarak sagdi af ser sem forseti Egyptalands - sem eg veit ekki alveg hvad thydir, vonandi bara bjarta framtid fyrir Egypt, en madur veit sjalfsagt aldrei. Krosslegg fingurna og vona, verdur vonandi rolegt fljotlega. Verd nu ad komast thangad i mars!
En ja. I dag:
For i nedanjardarlest til midborgarinnar og rölti thar um og skodadi budir, keypti mer eitthvad smotteri i Indiska og HM. Sem var kosy.
For einnig i fornbokabudina Central Antikvariet sem lyktadi alveg eins og bokasafnid a Ithoku/Gamli Skoli. Fekk sma heimthra. Keypti mer pons thar. Og tok nokkrar myndir a gemsann!
Hversvegna tok eg ekki myndir a myndavelina... Tja, eg gleymdi batteriinu ur myndavelinni heima hja Samy (eftir ad hafa verid ad hlada thad um nottina!). Mundi sko eftir ad taka hledslutaekid ur sambandi, stakk thvi ofan i ferdatosku og allt. En - gleymdi ad taka batterid ur thvi. Og var thvi med batterislausa myndavel med mer a roltinu i dag.
Vel gert eg.
Var reyndar med Diönuna lika.. svo thetta reddadist!

Svo nadi eg mer i svona Free Stockholm Map (the Original sko ;) .. ) a Central Station i gaer thegar eg kom i baeinn. Thurfti nefnilega ad rölta soldid ein herna um baeinn a medan brodir kaer var ad vinna.
Götukortid hefur komid ad godum notum i thvi mikla rölti sem eg hef stundad her sidustu tvo daga en vegna gifurlegrar snjokomu er thad ordid krumpad og farid ad rifna.
Alveg nokkrir bunir ad spyrja mig hvort eg se tynd. Einn gaur: "Are you lost?"
"Nono, I'm just wandering around.."
"You must be careful, its so cold, you can die if you're too cold ;) .."
"Yes.. I know. And I'm not cold. I'm from Iceland.."
(var alls ekki thad kalt tho thad vaeri snjokoma)
Hann aetladi orugglega ad bjoda mer ad koma med ser e-d hlytt og svo naudga mer en "I'm from Iceland" fekk hann sennilega til ad haetta vid thvi eftir tetta var hann e-d.. "Ok.. Cool. Have a nice time. Bye! Og hvarf.
Yeahhh.
Allavega, svo tok eg undergroundid aftur a leidinni heim, er svo dugleg ad gera tetta allt ein.
Gaeti hugsad mer ad bua herna....
Serstaklega af thvi ad eg veit hvernig Stokkholmur er a sumrin.
Rambadi lika inn a einhverja haskolakynningu i Kulturhuset (Menningarhus...obviously.. sem eg fann) og thar hitti eg malgladan gaur fra Ecuador. Vodastud. Auk thess nadi eg mer i baekling (a saensku) fra haskolanum i Stokkholmi. Fullt fullt haegt ad laera thar.
Hver veit!
A kynningunni skammadi e-r gella mig fyrir ad aetla ad fa mer vatnsglas af bakka sem hun ad ganga um med. Greinilega ekki vatn fyrir syningargesti. Omurleg typa. Eg for i fylu og for (enda buin ad fa baekling... a saensku!)
Svo tok eg fullt af myndum i vidbot (a gemsann) af fallega vedrinu sem var a leidinni heim, adur en eg gafst upp og for i nedarjardlestina aftur.. aetladi sko ad labba ur midbaenum til Södermalm.. nadi ad rolta alla leid i Gamla Stan og kikja a falleg hus og thröngar götur! Kosy.

En nu aetla eg ad thjalfa saenskuna mina med thvi ad horfa a barnaefnid med kids. Sviar eru btw miklu betri en islendingar i ad döbba enskt sjonvarpsefni. Miklu betri!
Hejsan!

Föstudagur að kveldi kominn

2010-07-24T02:02:00.000Z

Nú er ég nýbúin í örstuttu fríi þar sem ég var mjög kvefuð, drakk mikið te, kíkti út á lífið, verslaði afmælisgjafir og heilsuskó (sem ég mæli með!!), heimsótti fólk og fékk afmælisgjafir.

Mjög ánægð með þetta, hefði viljað vera lengur í bænum samt, farin að fá of mikla heimþrá stundum!

En það er ágætt í vinnunni líka,
koma alltaf tímar þegar maður heldur að það verði of mikið að gerast og maður meikar ekki keyrsluna í salnum en svo lagast það alltaf. Get huggað mig við það.

Í dag var hópur af ísraelum á hótelinu og ég var eitthvað að skoða bókunarspjaldið þeirra í kerfinu og þá hafði verið skrifað í info um þau "sama hvað gerist - ekki færa þetta fólk - ísraelar með attitude"

Fannst það örlítið fyndið, oft sem fólk getur verið leiðinlegt en það er sjaldan svo alræmt að önnur hótel vara mann við því.
Hló innst inni, þurfti sem betur fer ekki að takast á við þau eitthvað sérstaklega í kvöld. En þau verða hér í tvær nætur, svo hver veit!

Annars var þetta mjög tíbískt kvöld. Einn hópur, ein stór fjölskylda og fullt af pörum. Meðal annars var par sem reyndi að fá að breyta rétti dagsins þannig að þau gætu skipt út súpu fyrir annan forrétt. Virkar því miður ekki þannig þurfti ég að segja þeim, enda brjálað að gera í eldhúsinu og kokkurinn á fullu og réttur dagsins valinn með því sjónarmiði að hann sé einfaldur og fljótlega gerður.

Svo var einn gæji af tjaldstæðinu sem kom og fékk sér bjór og leysti krossgátuna sína. Hann var vingjarnlegur, franskur, hafði hjólað frá Frakklandi til Noregs og ákvað að fyrst hann væri kominn til Noregs gæti hann alveg eins farið alla leið til Íslands. Why not?
Svo hjólar hann hér út um allar trissur.
Örugglega æðislega gaman að ferðast svona um landið, en ég gæti það ekki. Hef ekki þol né þolinmæði í svoleiðis ferðalög.
Ég fer samt - alveg bókað - í bakpokaferðalag gegnum Evrópu á næsta ári!
Það er samt aðeins öðruvísi... er það ekki?

Sund.

2010-07-13T22:03:00.000Z

Sofnaði í sundi í dag. Djöful var það kósí.
Vaknaði með dauða flugu á brjóstinu og fullt af litlum börnum í kring. Það var stuuuuð.

Svo fór ég inn í klefa og þá hafði einhver skilið eftir pissublauta bleyju fyrir framan fötin mín.
Fráááábært. Já takk sko.

Góða nótt

Endurnýjun lífdaga bla

2010-07-10T15:39:00.000Z

Datt í hug að kíkja hingað inn um daginn og áttaði mig á því að það er meira en ár síðan ég bloggaði síðast.

Frá því að ég bloggaði síðast hef ég hafið og lokið síðasta árinu við Menntaskólann í Reykjavík og útskrifaðist þaðan í vor - sjúklega mikið stuð.

Ég fór í útskriftarferð, kynntist nýju fólki og nýjum stöðum.

Vissulega búið að vera viðburðarríkt ár.

Keypti mér einnig nýja fartölvu fyrir peninginn sem skólinn gaf mér fyrir að vera efnilegur nemandi. Finnst ég varla vera að standa undir því. Ætli ég verði ekki að fara að dunda mér við að setja saman þessa ljóðabók sem ég ætlaði að gera. Shit.

En hvar er ég nú?

* Núna er ég í Stífluseli 4 heima hjá pabba að bíða eftir afmæliskjúlla. Jú, ég á afmæli í dag. Ég er tvítug - tilvalið að byrja að blogga aftur.

* Ég er líka á Laugarvatni, Hótel Eddu IKI.

Þar vinn ég allan daginn, alla daga. Næstum. En ef ég hugsa út í það ætti ekki að vera neitt mál að blogga eitthvað skemmtilegt um vinnudagana mína, enda vinn ég með rugluðu fólki og við tökum á móti rugluðum ferðamönnum.

Gott og blessað.

ps. ég veit ekki hvort ég haldi með Hollandi eða Spáni. úrslitaleikur HM er semsagt á morgun.....

Miðvikudagur 10. júní

2009-06-10T21:02:00.000Z

Nú er mánuður þangað til að ég á afmæli.

Fyrir svona.. helmingi ævi minnar hefði ég núna verið byrjuð að telja niður og skrifa óskalista.
Nú er ég meira að stressa mig yfir því að þurfa að halda partý.
Æ sorry man.

Americas Next Top Model.

Out.

Sunnudagurinn 7. júní

2009-06-07T12:25:00.001Z

Langt síðan ég bloggaði síðast.
Hef nú lokið við 3. árið mitt í Menntaskólanum í Reykjavík. Klöppum fyrir því. Ég er semsagt á leiðinni í 6.A næsta vetur.

Fornmálabraut. Jééé.

Langþráður draumur minn hefur einnig ræst og ég er nú flokkstjóri í bæjarvinnunni. Ó já.
Annars er markmið mitt að blogga sem oftast hér, endurvekja þá nautn sem ég hafði áður í að deila lífi mínu með öðru fólki.

Pæling hvort maður ætti að gera þetta alþjóðlegt og blogga á ensku. Pæling.

Á föstudaginn vaknaði ég upp af værum eftir-vinnu-blundi við að pabbi var að rífast í símann á arabísku. Ekkert óvenjulegt við það svosem. Venjulega er það samt franska/arabíska eða enska og þá er hann yfirleitt að tala við Pizza King gæjann. Ég frétti svo að hann var að tala við egypska vin sinn Hosni. Þeirra rifrildi snérist um það að Hosni nennti ekki að vakna snemma daginn eftir til að fara að veiða, annað en pabbi. Síðan í gær, laugardag, byrjar pabbi:

"Bloody Hosni, if he had woken up early enough we'd be fishing by now. It's perfect fishing weather."

Mitt svar við því var:
"Yeah, but now you can hang out with me"

- "Yes I know Miriam, but the weather is perfect for fishing...."

Veiðidellan alveg að fara með mann.

Svo seinna um daginn þegar við vorum að keyra sneri hann sér að mér og sagði:

"Miriam, you know what.. we are always on time and always punctual and that is because we are arabs" *Slær svo tvisvar létt í nefið á sér með vísifingri til að undirstrika þessa miklu vitneskju sem hann var að láta í té*

Hann gleymir því stundum að ég er hálf íslensk. Ég er ekkert voða punctual og on time lengur, var það þegar ég var yngri samt. Finnst eins og ég sé bara að blogga fyrir Ernu. Veit ekki hverjum fleirum ég ætti að sýna þetta.

Svo sagði ég "Hvað með Hosni....?"
Löng þögn og vandræðaleg bílferð. Sem endaði samt með því að hann keypti handa mér nýja Sims leikinn. Ég kvarta ekki.

Endurvakning

2009-02-15T22:52:00.000Z

Síða þessi hefur legið í dvala um nokkurt skeið og hef ég ákveðið að endurvekja hana eftir lesturs fyrri blogga minna hér. Sá ég þá hversu skemmtilegur bloggari ég er og ákvað að opna hana aftur.
Mér þykir þó leitt að hryggja ykkur með því að ég hafi ekkert skemmtilegt til að blogga um.

Nema að ég horfði á heimildarmynd um Pompeii í gær sem var mjög skemmtileg.
En frá og með þessari stundu er þessi síða vonandi á lífi á ný.

Losti...

2008-11-02T19:06:00.000Z

já ég er þekkt fyrir perraskap og þannig..

My deadly sin...

Greed:	Medium
Gluttony:	Medium
Wrath:	Medium	ekk
Sloth:	Low
Envy:	Medium
Lust:	Very High
Pride:	High

Discover Your Sins - Click Here

Lust.. kemur ekki á óvart..

Á söguslóðum.

2008-10-15T23:25:00.000Z

Í dag fórum við á Njáluslóðir, það var bara nett og skemmtileg ferð þar sem sessunautur minn alla ferðina var Friggi minn og var það mjög gaman. Rifja upp skemmtilega hluti og svona.

Eftir að við komum í bæinn fór ég á Herranæturnámskeið, eða það sem var eftir af því og það var mjög gaman. Nenni semi ekki að útskýra það því þá þyrfti ég að pikka inn mjög mikið á þetta lyklaborð og ég er nú þegar orðin þreytt í puttunum.
Er frekar óvön svona borðtölvudóti. Fartölvan mín er mega lasin.

Allavega, ég fór síðan á Þjóðarbókhlöðuna til að læra smá, sem var ekki að ganga, en þar datt niður í hausinn á mér þegar ég var að skrifa niður mismunandi setningar með consecutio temporum hvað maður er gáfulegur þegar maður er á málabraut - sérstaklega fornmála.

Ég sat þarna bara, okey nú þarf ég helst að búa til setningar á latínu til að æfa mig.
Við fyrstu sýn virðist það erfitt verkefni.
En
Það var það ekki :O

Nescio, cur puellis in agro laborent.
Nescio, cur puellis in agro laboraverint.
Nescio, cur puellis in agro laboraturi sint.
Nescivi, cur puellis in agro laborarent.
Nescivi, cur puellis in agro laboravissent.
Nescivi, cur puellis in agro laboraturi essent.

Okey okey ekkert eitthvað flókið en þið vitið, fyrir mér var þetta ágætur sigur.
Það á enginn eftir að kommenta á þetta nema Erna til að segja mér að ég sé lúði.

Langt síðan síðast

2008-10-12T16:06:00.000Z

Ég á það til að steingleyma því að ég er bloggari.
Hef ekki bloggað í ansi langan tíma núna, en ég hef ákveðið að kenna krónunni um það.
Nú hefur móðir mín rétt í þessu kallað "Pönnukökur" og er það merki um að ég eigi að standa upp, ganga fram í eldhús og gæða mér á pönnukökum à la mamma.

*Gefið mér 15 mínútur til að éta og svo held ég áfram*

Okey örlítið lengra en 15 mínútur, en þið takið svosem ekkert ef því.

Er það bara ég eða bilar allt þegar maður hefur ekki efni á því?
Í fyrsta lagi er fartölvan mín sama og ónýt
Í öðru lagi er klósettsetan einhvern veginn brotin eða eitthvað og laus og leiðinlegt.
Og svo var dio eitthvað að klúðra því að leggja bílnum sínum og keyrði á kant og stuðarinn losnaði.
Allt svona þegar maður hefur ekkert efni á því að láta laga hluti.

Pælum aðeins í þessu.

Og hættum að pæla í þessu núna.

Reynum bara að gleyma þessari kreppu, hljótum að finna okkur eitthvað að gera á meðan.

Epic Fail

2008-09-29T20:32:00.000Z

Epík er orð sem er mjög oft notað nú til dags.
Sérstaklega í samhengjunum
Epic Fail og Epic boobs.

1. epic, heroic, larger-than-life -- very imposing or impressive; surpassing the ordinary (especially in size or scale); "an epic voyage"; "of heroic proportions"; "heroic sculpture"

Surpassing the ordinary.
Epic boobs

Algjör epík. Ég vil meina að mín brjóst séu semi-epík.

En þetta er ekki ástæða þess að ég bloggaði. Ég ætlaði að segja ykkur frá fail deginum mínum. Áðan þá rakst ég í eitthvað drasl á skrifborðinu mínu og þar sem ég var nakin, vegna previous sturtuferðar, þá náði ég að klóra mig til blóðs á lærinu með litlaputta þegar ég kastaði höndinni á eftir þessu drasli sem var að detta. Epic fail.

Og ég er bólgin í þokkabót.
Svo hét ég fail á msn áðan. Vegna þess að ritgerðin mín var steypa. Og pabbi minn, snillingurinn, kom inná msn og sá það. Hann var alls ekki sáttur við þessa "fail" yfirlýsingu hjá dóttur sinni svo hann sagði þetta við mig:

AHMED says: fail ? hvað
Miriam. says: æj bara ritgerðin og mikið að læra
AHMED says: why fail? thats a loosers word ..Miriam you are a winner.. never be a looser my dear..BE PROUD OF YOUR HERITAGE..
Miriam. says: þetta kemur heritage ekkert við
AHMED says: YOUR BLOOD IS A VIKING AND PHAROAH BLOOD
Miriam. says: já en ritgerðin mín getur samt verið fail þrátt fyrir það

Miðað við húmorinn hans þá held ég að honum hafi einfaldlega leiðst í vinnunni og honum vantað e-ð til að bögga mig útaf.

Allavega.
Ég fékk ógeðslega gott lasagna að borða. Endum þetta á vitrum orðum Rakelar Guðmann:

Stærðfræði er leiðinleg.
Leiðinlegt er sama og snoozefest
ergo
Stærðfræði er snoozefest

Q.E.D.

Miriam Petra.

Oh honey honey..

2008-09-27T01:12:00.000Z

Ég ætlaði að byrja bloggið á því sem kemur á eftir "honey honey" í laginu. En núna er lagið búið og núna er ég að hlusta á "Whomp there it is" .. mmmjéhh.

Ég nenni ekki að blogga samt.
Ég er það svöng að mig verkjar í brjóstið.
Stóra stóra brjóstið mitt.

Haha. Geðveikt "sæt" og fierce tanhnakkagellz við afgreiðslukonu í Lasenza í dag: ohh það eru aldrei til brjóstahaldarar í 32A! ég þoli það ekki! ég verð eiginlega alltaf að taka B!
ég var næstum því farin að segja.. bömmer að vera með lítil brjóst.

Vond vond Miriam.

En Karmað.
það lét þennan gaur senda mér flirt request á facebook.

Nei takk.
Frekar leik ég í tásuklámi en þetta.

Kominn tími á..

2008-09-20T11:49:00.000Z

eitt stykki blogg.

Okey, ég hef komist að því að það er mjög líklega einhver kexmynsla undir lyklaborðinu hjá mér sem gerir það að verkum að svona öðru hverju þá verða sumir takkarnir stífari en annars.

Núna þarf ég tildæmis að hamra svolítið á e-inu. Sem er bögg þar sem þegar ég er að drífa mig verða msn samtöl oft dálítið rugluð.

Um daginn var það r-ið sem virkaði ekki.

Leiðinlegt.

-it's like horizontal salsa - í boði Rakelar.

Við fórum í pool í gær. Það var stuð. I'm getting the hang of it (talandi um e-ið, eftir fyrstu tilraun var þessi setning "I'm gtting th hang of it". )

Ég fór líka með Ernu beib í kringluna í gær og keypti mér ógeðslega vax strimla og nýjar nærbuxur. Og mat.

Fokking vaxið maður.

Vorum að reyna við þetta inni á baði hjá henni og ég endaði með vax á mjög mjög óþægilegum stöðum - án þess að einhver hár hyrfu.

Frekar not - nice.

Svo keypti ég mér líka kort í world class. Erna snillingur ákvað að leggja mjög langt frá World Class til að finna auðveld stæði. Og þá akkúrat kom þessi æðislega helli demba. Svo, þegar við snerum í bílinn aftur vorum við rennblautar og getnaðarlegar.

En já.. Brennu-Njálssaga bíður ^^

2008-09-16T22:17:00.000Z

aaaaaa
Jeg Savner Danmark!!!!!

High School Reunion

2008-09-16T22:00:00.000Z

Ég hef talað áður um hversu æðisleg dagskráin á Skjá Einum.
Núna er ég hérna að horfa á High School Reunion.
Það er lol.
Stórt lol.

Núna eru þessar ignorant elskur að fara á the prom - og það eru (ó mæ god sko) 20 ár síðan þau fóru síðast!
Lessan var sko að missa sig.

Feiti gaurinn er ennþá feitur, vinsæla stelpan er ennþá vinsæl yada yada yada.
Það er reyndar e-r sem var lúði en er núna hot. Og fékk að ríða vinsælu gellunni.

En hvað um það, ég er mjög svöng. Vona að það sé eitthvað krassandi á eftir þessu í sjónvarpinu.
Guðný ég er að neyða mig til að blogga fyrir þig.

Þessvegna færð þú, elsku besta Guðný mín svona mynd af þér á bloggið mitt. GUÐNÝ GUÐNÝ GUÐNÝ!

Cillit Bang - Over hele huset!

Bleehh
Miriam Petra

Leggjabrjótur

2008-09-13T22:17:00.000Z

Í dag gekk Miriam Petra Ómarsdóttir ekki neina 16-17 km gönguleið sem heitir Leggjabrjótur.

Neibb.

Engin Miriam Petra Ómarsdóttir í þeirri ferð.

Hinsvegar var Mirijam Þ. Óskarsdóttir á listanum.....

Þroskaheft, en ég merkti mig samt við hana.

Hefði svosem geta sleppt því og bara, æj fuck - ég var ekki á listanum.

Nenni ekki að segja ykkur frá ferðinni en hún var bara geðveikt skemmtileg þegar allt kom til alls og er ég með mjög stóra blöðru á stóru tánni til minningar um hvað þetta var gaman.

Annars ætla ég að enda þetta á léttu nótunum með skilaboðunum sem hann John sendi mér á compare hotness:

heyy sexy:P do you have msn and WEBCAM!!! i do have;) add me ;)x if you wanna see my dick sexy_john_@hotmail.com ...;)xxx lol

já, takk John. Ég hef áhuga á typpinu þínu. Nei. Bæ.

Miriam-þreytt-sexy-með flottasta rass sem þú hefur séð.

Föstudagur.

2008-09-12T19:43:00.000Z

Bla bla bla bla bla. Blablabla Bla bla.

Bla blablabla bla bla blabla bla.

Ég er svo þreytt í hausnum.

Dagurinn minn í hnotskurn.

Áruhreinsing.

Sigríður Klingenberg kom upp í MR og ég endaði í árudansinum og núna er áran mín hrein.

Leið reyndar mjög vel eftir þetta en núna er ég með hausverk. Kannski fór indjána sígarettudótið sem hún var að veifa fyrir ofan okkur á meðan eitthvað illa í mig. Samt kudos fyrir hana. Hún var skemmtileg.

Muna: Ég er kynþokkafull, ég er falleg góð manneskja. Sálin mín er góð. Þetta verður góður dagur. Ég er kynþokkafull og menn elska mig.

En annars já, þá er dagurinn minn búinn að vera frekar dull.

Er víst að fara í fjallgöngu á morgun.

- veðurspáin er ekki eins hræðileg og hélt.. sem er.. gott held ég.

Yndislegt lag.

En heyriði,

Miriam er out. Feeling like a junky.

-And looking like one.

Compare Hotness

2008-09-10T18:57:00.000Z

Hver elskar ekki Compare Hotness.

Þetta blogg er svar mitt við blogginu hans Eriks sem fjallar einnig um þetta skemmtilega fyrirbæri.

Ég ætla hinsvegar ekki að fara þá leið að segja frá kynþokka mínum - því við vitum öll hversu augljós hann er.

Og vegna augljóss kynþokka míns þá ætla ég að sýna ykkur hvaða elska var að daðra við mig áðan.

Nefnilega hann Gizemli.

Einstaklega fallegt nafn og eins og það ber til kynna þá er hann mjög mikill sjarmör:

Og með þessari æðislegu mynd sendi hann skilaboðin: Hi miriam, you very nice and sexy.

Æ en frábært.

Oh,.. Scotland the Brave..

2008-09-09T23:51:00.000Z

Arr arrr.. Yerr Come from Scotlend?
nó, há dú jú læk æsland?
Sorre Ledís, good eeevening...

Need I say more?

Ég og Rakel skelltum okkur í bíltúr áðan. Stefnan: Prikið. (eða Dublin?)
Komum inn og þar var allt mökktroðið af skotum. As in. Fucking fuck fuck troðið. Og þeir voru næstum allir í skotapilsum og einn þeirra var í heila klabbinu og með sekkjapípuna líka.
Mucho stuð hjá þeim greinilega. Geðveikt gaman.
Rakel fékk sér gulrótarköku en ég fékk mér bara kók útaf það var búið að loka eldhúsinu.
Veii fyrir því.

Svo við trítluðum (á bíl) yfir á Hornið þar sem Rakel vinnur, Eygló vinnur og mucho krúttí pizzagerðarmaður líka.
Þar fékk ég mér hvítlauksbrauð sem voru ónáttúrulega stór og góð og Egils Gull.
Mmmm bjór.

Í gær fór ég hinsvegar í bíltúr með henni Ernu minni og það var geðveikt.
Sérstaklega þar sem Erna er alltaf að segja við mig að hún sé lousy driver.
Hún er einstaklega góður driver og það var geðveikt gaman.
Við horfðum líka á heimildarmynd um veirur.
Það var stuð.
Eins og sést á meðfylgjandi myndum.

Góða nótt, sofið rótt og farið varlega með Skotana..

Sjónvarpið.

2008-09-07T21:54:00.000Z

Dramatískt, spennandi og stjórnlaust.

"Somebody has a licence to kill"

-úúú Skjár einn for the win.

Er semsagt nýbúin að horfa á dramatískan Robin Hood þátt og svo sá ég frekar súran Law and Order þátt.

Og núna Swing Town.

Geðveikt myndarlegur kennari að afsaka sig útaf nemandinn hann kyssti hann.

Lol. 10 ára strákur að stela áfengi. 10 ára krakkar að missa sig í sundlaug.

Og fullorðið fólk á hassi í twister.

Afhverju var ég ekki uppi á þesssum tíma!

Sexy.

"I have never done anything wild and crazy in my life *giggle giggle*!"

Já þá vitum við það. Þessi þáttur mun enda í orgíu.

Jébb þau eru farin út í e-ð stöðuvatn öll nakin og ánægð.

-Andvarp-

Góða nótt.

Ætla að lesa Down and Dirty.

Sumarið 2008

2008-09-06T16:30:00.001Z

Ég sit oft þegar rigningin úti er að gera mig niðurdregna og hugsa um sumarið sem leið. Yndislegt alveg hreint, hef sjaldan átt eins gott (og að vissu leiti slæmt) sumar. Þetta byrjaði allt þegar ég og Erna ákváðum í einhverju flippi að sækja um vinnu saman á sama stað og árið áður:

Borgagörðum, Verkbækistöð 3, Laugardal.

Yfirmaður: Axel hinn alræmdi Knútsson

Sendum inn sérstaka beiðni um að fá að vinna í sama hóp, enda gátum við engan veginn hugsað okkur að vinna í sitthvoru lagi.

Mættum hressar þann 27. maí og uppgötvuðum að Axel hafði ruglað mér og einhverri japanskri gellu saman og sett hana og Ernu í sama hóp.

Í semi brjálæðiskasti vældum við í allskonar yfirmönnum þangað til að Ernu var skipt út fyrir eina strákinn sem átti að vera í okkar hóp.

Og þannig byrjaði sumarið, fyrstu 2 tímarnir voru Ernu-lausir.

Þeir voru þeir verstu sem ég hef upplifað.

En eftir það þá byrjaði alvaran. Þ.e. skemmtunin.

Eftir að hafa unnið í nokkra daga byrjaði ung stúlka er heitir Ylfa Rakel að vinna og var hún sett í sláttuhópinn hans Odds. Ekki er það frásögufærandi nema það að hún var engan veginn sátt við það til að byrja með. Enda töluðu þessar elskur ekki um annað en píkur og brjóst og sætti Ylfa sig engan veginn við þannig ósóma.

En hún vandist þeim og hefur ekki borið sitt barr síðan.

Við höfum náð mjög vel saman ég, Erna og Ylfa og mætti kalla okkur Bæjarvinnurnar þrjár - eða bytturnar þrjár ef rím við skytturnar þrjár er nauðsynlegt.

Að miður skemmtilegri hlutum, hver man ekki eftir gæsarunganum sem dó fyrir framan augun á okkur, frekar vandræðalegt..

Ég: "hey.. ég held að hann sé dauður..."

Kamma: "Neei er það, hann er bara að hvíla sig.."

Ég: "nei.. pretty sure að hann sé dauður.."

Erna: "neeei dó hann?!"

Einhvern veginn svona. Greyið var e-ð.. veikur. Eða hafði orðið sláttuvél að bráð - fáum aldrei að vita það en getum svosem alveg kennt strákunum um það anyway.

Talandi um strákana.

Hver man ekki eftir spilatímunum, yndislegar stundir þar sem allir voru að missa sig.

Friðjón að svindla, Bjössi, Sibbi og Binni að æsa sig, Baldur að leika laganna vörð og Oddur spilandi alltof hægt til að komast nokkuð að.

Yndislegt. Og svo voru laumusvindlarar, ég svindlaði til dæmis að minnsta kosti einu sinni á

meðan strákarnir voru að leita að ásnum í erminni hjá Fridda.

Þessar yndislegu spilastundir byrjuðu samt ekki fyrr en eftir fyrsta staffapartýið (þar sem allt fór í fuck) - húsgögn misnotuð og þannig lagað. Samt alveg ótrúlega gaman og fáránlega skemmtilegt fólk. Spiluðum og drukkum og sungum og einhverjir (ég) dönsuðu magadans.

Einnig heyrðist sú fleyga setning

"þú ert svo sveittur...."

":O ERNA!"

... "á mjög kynþokkafullan hátt!!"

Hver elskar ekki bæjarvinnupartý?

Þetta var eitt af mörgum.

Í öðru var vatnspípa þar sem ég höndlaði hana betur en Ívar. Gott á þig!

Í sama partýi fór ég úr að ofan í skiptum fyrir að sjá Bjössa beran að ofan.

Í því partýi reyndu einnig ákveðnar manneskjur að sjá hlut sem ekki ber að nefna á annarri manneskju með því að reyna að "horfa á hann pissa"

- real smooth.

Í einu öðru partýi var gufubað og e-ð svekkelsi en ég held að það hafi nú allt endað í góðu á endanum, hjá sumum amk.

Hver man ekki eftir því svo þegar Gulla var að elta strákana útum allt og á meðan var enginn að fylgjast með okkur og við í sólbaði?

Eða þegar Gulla og Þorsteinn voru að baktala... já.

Eða þegar við settumst í gæsaskít í milljónasta skipti.

Eða þegar snillingurinn hún Ylfa sló yfir símann sinn og rústaði honum.

Eða þegar snillingurinn hún Ylfa fór með orfinn í e-ð minnkabeð og fékk minnkaflær og varð flekkótt?

Eða þegar hún fékk grjótið í löppina?

Eða þegar ég, hún og Oddur fórum í slag á flekanum inní garði og rústuðum honum?

Sem endaði þannig að Oddur datt út í einu sinni, ég tvisvar og Ylfa svona 7 sinnum.

Það var sweet tími.

Líka þegar ég og Ylfa vorum að fuckast í Ívari með því að ég sendi dirty sms til Ylfu þannig að hann hélt að ég væri bara einhver sorahaus (eða meiri en ég er a.m.k.) - Yndislegt.

Meira sweet tími:

Þegar Kamma leyfði okkur að slappa af eftir 3 hléið.

Enn meira sweet tími:

þegar við vorum bara þrjár eftir, ég, Erna og Hjördís og við fengum okkur smá.. sopa saman.

Hmm. Segi ekki hvað.

Samt æðislegt!

Öll hin staffapartýið.

Satisfactory.

Bæjarvinnustaff Borgargarðar 3 Sumarið 2008.

Takk fyrir mig, þetta var yndislegt, steikt

nýtt blogg.

2008-09-05T21:09:00.000Z

Hef ákveðið að byrja með almennilegt blogg síðan ég hætti með bloggar.is síðuna.
Er heima að taka því rólega á föstudagskvöldi, átti ágætlega villt kvöld í gær. Busaballið hjá MR og fyrirpartý heima hjá Rakel. Það var alveg æðislega gaman. Semí ruglað, eitthvað smá kosserí (nefni engin nöfn ;)..) - einhver tilraunastarfsemi í gangi. Einhver hálfvitaleg sms send út í bláinn og svona. Gisti svo hjá Rakel í nótt eftir ballið en hún asnaðist til að verða meira veik og sendi mig semi-fulla-þunna í skólann og við vorum 4 í spænsku í morgun.

Var mjög skrautleg (ekki sú eina samt) man varla eftir því sem ég var að gera í morgun.
Þetta var samt snilld.
Þarf að byrja að lesa Njálu.

Læt þetta duga til að byrja með.